Ewolucja w świecie koni

Najwcześniejszy odnaleziony przodek konia domowego żył około 55 milionów lat temu w
Ameryce Północnej. Był wielkości lisa miał cztery palce na przednich i trzy palec na tylnych
kończynach. Zamieszkiwał bagniste obszary, gdzie żywił się tamtejszą roślinnością. Poprzez
kolejne tysiąclecia koń stawał się większy, a jego palce uległy redukcji. Jego zęby przystosowały
się do miażdżenia twardej trawy, a oczy przyjęły pozycję po bokach czaszki zapewniające szerokie
pole widzenia.
Pradawny człowiek polował na konie w celu zdobycia pożywienia. Około 6000 lat temu
zaczął je hodować, a póżniej użytkować wierzchowo, wiernie służyły ludziom przez tysiące lat.
Używano ich do jazdy pod siodłem, ciągnięcia ciężkich ładunków, zaprzęgano do pługa, oraz
wykorzystywano je w wojsku. Przez wiele stuleci konie były dla człowieka jedynym środkiem
transportu. Obecnie wykorzystujemy konie i kuce przede wszystkim dla przyjemności.