10 pytań do: Anetta Orlicka

Anetta Orlicka to jeden z najbardziej aktywnych sędziów w skokach na Mazowszu. Aktywnie działa na rzecz środowiska jeździeckiego. Współtworzyła Ligę Mazowsza, była Prezesem fundacji hipoterapeutycznej "Hej Koniku".

Redakcja: Jak zaczęła się Twoja przygoda z końmi?   

Anetta Orlicka: Byłam nastolatką, gdy do moich rodziców wpadli znajomi z wizytą. Była wśród nich  pewna pani pracująca w PZJ. Chciała być miła, więc zapytała czy nie chciałabym sobie spróbować pojeździć na koniku. Chciałam, no i zaczęło się .. 

R: Skąd Twoje zainteresowanie sędziowaniem?   

AO: Poszłam na kurs sędziowski w celu zdobycia wiedzy przydatnej rodzicowi zawodnika, ale potem mnie wciągnęło.

R: Czemu sędziowanie, a nie jeździectwo zawodowe?  

AO: Bo poza krótką przygodą sportową w dzieciństwie, gdzie jakimś fartem wywalczyłam jakiś medal nie mam talentu do sportu, jestem typem rekreanta – na konia i do lasu. 

R: Czy jeździsz konno?   

AO: Niestety jeszcze w tym roku mi się nie udało :(

R: Najbardziej niezwykłe zawody jakie widziałaś? 

AO: Z uporem maniaka powracam do zawodów we włoskim Arezzo. Trzy parkury jednocześnie, porządek, ciepło i fajna atmosfera, kto widział i był ten rozumie.

R: Czego najbardziej nie lubisz na zawodach? 

AO: Brutalnego zachowania w stosunku do koni, szczególnie jeśli tak zachowuje się dziecko, któremu nie udało się tak jak chciało. Rozumiem, że przy zawodach są obecne emocje i nerwy, ale jeśli zawodnik nie potrafi ich opanować, to może ... szachy? 

R: Zawodowo zajmuje się..  

AO: zamówieniami publicznymi w szwajcarskim koncernie

R: Poza końmi interesuje się..

AO: Ogród, nurkowanie, jamniki, książki. 

R: Czy masz jakieś marzenie związane z jeździectwem? 

AO: Widzę mojego konia w Lanaken!

R: Moim zdaniem jeździectwo w Polsce…  

AO: Pomału idzie w górę, jesteśmy już widoczni na międzynarodowych zawodach, na zrobionych w Polsce koniach jeżdżą światowej klasy zawodnicy. Mamy coraz lepsze konie, koniowozy, ośrodki. Nadal do czołówki dużo nam brakuje, ale co roku jest lepiej. Czego nam brakuje - przede wszystkim pokory, cierpliwości i ....kasy