4 kwartały w żywieniu koni - IV kwartał

Październik
- koniec sezonu pastwiskowego
- ostatnie na zewnątrz starty koni sportowych (głównie WKKW)

Październik to koniec sezonu pastwiskowego. Przy dobrej pogodzie i jeszcze stosunkowo ciepłych nocach można klacze przetrzymać kilkanaście pierwszych dni października na pastwiskach całodobowych, przygotowując przez ten czas stajnie na ponowne zapełnienie ich na okres zimowo-wiosenny. Ze względu na niską o tej porze roku wartość zielonki i niedobory wielu składników pokarmowych, powinno się dokarmiać konie od września dobrej jakości sianem, które można dowieść raz na dwa, trzy dni na pastwisko ( najlepiej pod wiatę, jeżeli na pastwisku się znajduje).
W okresie późnej jesieni oraz zimy również młodzież nie przebywa już na pastwisku od rana do nocy, tylko ten czas zostaje skrócony do 3-ech, 4-ech godzin dziennie (w zależności od pogody). W związku z tym ruch staje się bardziej ograniczony i ilość paszy treściwej można nieco zmniejszyć, aby nie doszło do osiągnięcia przez organizm zbyt dużej masy ciała. Natomiast w tym okresie doskonałą wartość pokarmową i walory smakowe ma marchew, której dodatek zarówno dla młodzieży jak i klaczy hodowlanych oraz ogierów jest bardzo wskazany. Marchew oprócz walorów odżywczych działa również oczyszczająco na organizm.
Dla koni sportowych, szczególnie w konkurencji WKKW, jesień to końcówka sezonu startowego i uwieńczenie kilkumiesięcznych sportowych zmagań. Organizm, a w szczególności końskie nogi, z pewnością odczuwają trud sezonu, lecz jeżeli program treningów i startów był dobrze i rozważnie przygotowany, zwierzę nie powinno doznać uszczerbku na zdrowiu. U koni tej konkurencji oprócz kompleksowych zabiegów regenerujących organizm po dużym wysiłku, w szczególności powinno się zadbać o odpowiednie uzupełnienie dawek pokarmowych preparatami odbudowującymi glikogen mięśniowy, a także zawierającymi aminokwasy egzogenne, chondroitynę i glukozaminę oraz miedź i witaminę D (wspomaganie prawidłowych czynności stawów), preparatami elektrolitowymi, jak również zawierającymi witaminę E czy też wzbogacone o wyższą koncentrację żelaza, które jest składnikiem hemoglobiny krwi, mioglobiny mięśniowej, a także enzymów utleniających i redukujących i jego niedobór prowadzi do obniżenia liczby czerwonych krwinek, co może wywołać anemię.
Natomiast w celu tzw. zastrzyku energii, oprócz uzupełniających energetycznych mieszanek paszowych, które najczęściej w ilości 1-2 kg dodaje się do owsa, niektórzy stosują dodatki energetyczne w postaci płynnej glukozy lub melasy. Jest to jednak ryzykowne i wymaga systematycznej kontroli zawartości glukozy we krwi. Glukoza stanowi najszybciej dostępną formę energii, lecz duża ilość cukrów w paszy powoduje jednak wzrost zawartości kwasu mlekowego w mięśniach po wysiłku, czyli „zakwasy”. Poza tym nadmiar glukozy we krwi jest szkodliwy, podobnie jak u ludzi. Innym, dobrym nośnikiem energii są tłuszcze, zwłaszcza długołańcuchowe nienasycone kwasy tłuszczowe. Korzystne działanie tłuszczu nie ogranicza się jednak tylko do dostarczenia energii, ale także (pośrednio) jest dostarczycielem niezbędnych witamin rozpuszczalnych w tłuszczach – A, D, E, K. najbardziej pożądany skład kwasów tłuszczowych mają oleje słonecznikowy i lniany. Należy jednak pamiętać, że przyjmowanie dużych ilości tłuszczu jest niewskazane, ma to być tylko niewielki dodatek zwiększający kaloryczność dawki pokarmowej konia sportowego.

Listopad
- okres odpoczynku dla koni WKKW
- początek sezonu halowego dla skoczków i ujeżdżeniowców

W listopadzie po roztrenowaniu koni WKKW-owskich (które trwa od dwóch do czterech tygodni), przewidziana jest dla nich przerwa w treningach, która zazwyczaj trwa do końca roku. Z nowym rokiem konie te też bardzo pomału i stopniowo wchodzą w cykl treningów – praca na hali, kilka kontrolnych przejazdów w konkursach skoków, tak aby u progu wiosny mieć konia przygotowanego do pierwszych startów w swojej konkurencji. Lecz te dwa jesienno-zimowe miesiące (listopad i grudzień) to dla nich zasłużony odpoczynek. Związana jest z tym zmiana żywienia – stopniowe odejmowanie pasz treściwych i specjalistycznych suplementów, pozostawienie jedynie ogólnego preparatu mineralno-witaminowego jako dodatku do dawki podstawowej złożonej z owsa i siana.
Nieco inaczej wygląda sytuacja w przypadku koni startujących w konkurencji skoków czy ujeżdżenia. Listopad jest miesiącem pierwszych startów na hali, nie ma więc tutaj mowy o odpoczynku czy przerwie w startach. Dla tych koni październik był tym „lżejszym” miesiącem, gdyż zazwyczaj wrzesień kończy zmagania na otwartych parkurach i czworobokach i wówczas w październiku konie te mają chwilę wytchnienia i odpoczywają. A w listopadzie ponownie wracają do pracy, aby do okresu świąteczno-noworocznego ponownie walczyć o sportowe laury. Żywienie specjalnie nie ulega zmianie, z wyjątkiem odjęcia pewnej ilości paszy treściwej w okresie mniejszej aktywności ruchowej.

Grudzień
- początek okresu wysokiej źrebności

Początek zimy to okres najkrótszych dni w roku, uśpienia natury, co ma swoje odzwierciedlenie w zachowaniu zwierząt. Konie wyczynowe nie odczuwają tego specjalnie, gdyż – tak jak i w przypadku ludzi – sport rządzi się swoimi prawami i cykle natury nie odgrywają tu większej roli. Program treningowy jest podporządkowany tylko i wyłącznie celom sportowym. Lecz w hodowli początek zimy to martwy okres. Czas wyźrebień nadejdzie dopiero z początkiem roku, a stanówka jeszcze o miesiąc później. W tym czasie powinniśmy jednakże dokładniej przyjrzeć się klaczom źrebnym, które powoli rozpoczną okres wysokiej źrebności. Istotne jest zaopatrzenie organizmu w składniki mineralne i witaminy oraz wysokiej jakości białko, nie tylko poprzez dodatek do owsa pasz uzupełniających i preparatów – bardzo ważna jest jakość siana, które klacz będzie otrzymywać. Aby sprostać wszystkim wymaganiom żywieniowym źrebnej klaczy, godny polecenia jest dodatek do siana z traw również siana z roślin motylkowych, które cechuje zawartość dobrego białka (z dobrym składem aminokwasowym) oraz wapnia.
W trakcie tej fazy ciąży klacze mogą mieć trudności ze spożywaniem większej ilości pasz objętościowych, nisko energetycznych, aby sprostać zapotrzebowaniu dla uzyskania właściwej kondycji. Dlatego wymagane jest podawanie co najmniej 0,5 kg paszy treściwej na każde 100 kg masy ciała klaczy.

Inwestycja jaką wnosimy we właściwe żywienie klaczy hodowlanej, źrebaka, odsada, konia sportowego itd. zwróci się w ich zdrowiu i prawidłowej kondycji. Skutki tego, co zaniedbamy możemy ponosić przez długie miesiące, a nawet lata.