Koń Achał-tekin Jest to bardzo stara rasa, której najstarsze rysunki datowane są na IX w. p.n.e., co dowodzi, że starsze są nawet od koni arabskich. Pochodzą, jak się uważa (dokładne miejsce nie jest ustalone) z rejonu pustyni Kara-kum w Turkmenii, a ich nazwa powstała na cześć oazy Achał leżącej w górach Kopet Dag. Ekstremalne temperatury dniem i nocą, niedostatek trawy przez większą część roku wykształciły konia odpornego i dzielnego. Były to ulubione konie Aleksandra Wielkiego i Marco Polo. Tradycyjnie hodowane były do wyścigów. Niezwykłą cechą konia achałtekińskiego jest metaliczny połysk sierści. Mieżą 145-155cm. Mogą występować w maści kasztanowej, bułanej, izabelowatej, gniadej lub siwej. Są to konie zwykle spokojne, lecz potrafią mieć „humory”. Mają idealny wygląd i charakter konia wierzchowego. Głowę mają ładnie ukształtowaną, a sylwetkę smuklą.
Komentarze