Arkona - skąd się wzięła nazwa naszego gospodarstwa?

Nazwa naszego gospodarstwa ma związek z jego priorytetową działalnością,
ściśle wiąże się z naszymi zainteresowaniami wczesnym średniowieczem
i kulturą słowiańską.

Arkona to skalisty przylądek w skrajnie północnej części Rugii.
We wczesnym średniowieczu był to centralny gród obronny zachodniosłowiańskich Ranów, umieszczony na trudno dostępnym wąskim cyplu półwyspu Wittow. Otoczony był z trzech stron urwiskiem o wysokości 45 metrów opadającym do morza, a od strony lądu początkowo wałem ziemnym i fosą, następnie ok. 1000 roku został rozbudowany i wzniesiono mur drewniano-ziemny o wysokości niemal 10 metrów i długości w linii prostej ponad 250 metrów. Dodatkowo od strony Bałtyku istniały umocnienia o szerokości 4,5 metra.

Arkona była znanym ośrodkiem kultu pogańskiego boga Świętowita.
Według Saxo Grammaticusa, świątyni Świętowita (kąciny) strzegła stała załoga licząca 300 wojów, podległych arcykapłanowi.
W świątyni znajdował się posąg i skarbiec Świętowita, będący właściwie skarbcem państwa Rugian.
Po splądrowaniu w 1067/1068 roku, a następnie zniszczeniu w 1125roku Radogoszczy, Arkona stała się najważniejszym miejscem kultu religijnego Słowian nadbałtyckich.


Świętowitowi poświęcony był biały ogier.
Mieszkał on zawsze w świątyni i tylko kapłan miał prawo się nim zajmować.
Wierzono, że na owym koniu bóstwo wyrusza w nocy,
aby walczyć z wrogami plemienia.
Białego ogiera używano również do wróżb.
Wbijano w ziemię na krzyż włócznie i przeprowadzano pomiędzy nimi konia.
Jeżeli przez cały czas zwierzę przechodziło je prawą nogą oznaczało to zwycięstwo.


W 1136 roku, król Danii Eryk II Pamiętny, zmusił do kapitulacji obrońców, poprzez zajęcie nadbrzeżnych źródeł wody, jednak Ranowie szybko odzyskali samodzielność, a mieszkańcy zbudowali wewnątrz grodu zbiornik na wodę, by zabezpieczyć się przed podobnymi wypadkami.

Arkona została zdobyta i zniszczona 12 czerwca 1168roku przez króla duńskiego Waldemara I. To wydarzenie poprzedziło wymuszoną chrystianizację mieszkańców tego regionu.