Basia - zasłużona emerytura

Dzisiaj 3 marzec 2012 , pojechałam do cioci w odwiedziny. Może nie do końca tak do cioci co do Basi, która stoi u niej w stajni. Miał być wielki dzień, chciałam spróbować osiodłać klaczkę co miało być nie łatwe, ponieważ ma ona już 18 lat. A może nawet więcej. Ciocia wyrabiała jej paszport hodowca od którego ją kupiła mówił, że ma 10 lat, a po zębach było widać, że 14.

Poszłam do Basi, żeby ją przygotować do osiodłania. I wtedy tak jakbym przejrzała na oczy. Zobaczyłam przed sobą staruszkę, a nie konia który był tak zawsze młody duchem. Pierwszy raz wydawała mi się tak spokojna w jej oczach nie było już tej iskierki w oku. Na pierwszy rzut oka było widać, że dużo w życiu doświadczyła. Skubała siano co niesamowicie wprawiało mnie w radość. Zrozumiałam, że moja mała klaczka się zestarzała. Zdecydowałam, że nie będę jej męczyć dodatkowym stresem o siodle. Pozostawiam ją tak jak jest. I tak przez czas naszej pracy dużo osiągnęłyśmy. Basia odchodzi na emeryture. Będę przyjeżdżać brać ją na lekkie spacerki, ale bez ciężkiej pracy. Zasłużyła sobie na to, żeby odpocząć. Nie każdy chciałby pracować do końca swoich dni. To takie dziwne uczucie , dziwnie fajne uczucie kiedy odsyłasz staruszka na odpoczynek.
Nie cieszy Cię to, że poprawnie zagalopował, ale to, że każdego dnia stawia uszy gdy wchodzisz do stajni czy skubie spokojnie trawę lub siano.
A siodło, które miało być właśnie dla niej zostawiam dla przyszłych koni cioci :)

Jeśli ktoś śledził moje wpisy po części zna sytuację moją i Basi. Że była to historia różniąca się troszkę od innych.
Kiedyś napiszę wam w całości naszą historie :)