Reklama
Było sobie źrebię - cz. II
Ergo zniknął z mojego życia. Ponoć w każdej historii suma wszystkich radości musi równać się sumie wszystkich smutków, tak więc pogodziłam się z rozstaniem. Został mi po nim jedynie przyduży źrebięcy kantar, który przypominał mi o znajomości z nim, o tej krótkiej bajce pisanej przez rzeczywistość.
Wydawałoby się, że ten rozdział jest już zamknięty. A jednak! Los potrafi zaskakiwać i kierować naszym życiem z niespotykaną kapryśnością. Oto dwa lata po tym, jak Ergo został sprzedany… kilka dni po jego czwartych urodzinach… znajduję jego zdjęcia w sieci! Och, jak wdzięczna byłam w tamtym dniu dziełu ludzkości, zwanemu Internetem! Wysłane zapytanie, nerwowe oczekiwanie na odpowiedź… tak, to z pewnością ten sam koń! Okazało się, że mieszka w SK Runowo, stajni położonej zaledwie kilkadziesiąt kilometrów od miejsca mojego zamieszkania. Radości nie było końca!
Pojechaliśmy. Nieśmiało zajrzałam do stajni, wstrzymując oddech. Mój wzrok wędrował od boksu do boksu, wypatrując znajomej rudej sierści. Jest! Stał w boksie, lekko zaspany, nieświadomy mojego wzruszenia. Gdy podeszłam do niego, postawił uszy i spojrzał na mnie, jakby mówił: „No, wreszcie jesteś. Czemu tak długo to trwało?” Wtuliłam twarz w jego pysk, tak znajomy, a jednocześnie tak obco dojrzały. Ze źrebięcia Ergo przeistoczył się przecież w uroczego podlotka o aksamitnych chrapach, zgrabnym zadzie i podkutych srebrnymi podkowami kopytach. Przez całą jego sylwetkę przebijała dojrzałość, dorosłość. Nie był już tym uroczym, skorym do psot maluchem. Potem jednak spojrzałam w jego oczy, tak zaskakująco znajome, nie zmienione. W jeziorach tych oczu odbijały się, jak klatki dawno zapomnianego filmu, wspomnienia tego, co dane nam było wspólnie przeżyć. Zrozumiałam wtedy, że zmiana była tylko powierzchowna, podobna tej, jaką przeszłam ja sama przez ostatnie dwa lata. Mimo upływu lat wciąż byłam przecież tą samą, zakochaną po uszy w koniach dziewczynką, a on wciąż był przecież moim kochanym źrebaczkiem, moim Ergo! Jak dobrze było mieć pewność, że ma się dobrze i jest zdrowy!
Wychodząc ze stajni miałam świadomość, że to na pewno nie jest nasze ostatnie spotkanie. Czekaj na mnie Ergusiu, jeszcze do Ciebie wrócę!
C.D.N.
Wydawałoby się, że ten rozdział jest już zamknięty. A jednak! Los potrafi zaskakiwać i kierować naszym życiem z niespotykaną kapryśnością. Oto dwa lata po tym, jak Ergo został sprzedany… kilka dni po jego czwartych urodzinach… znajduję jego zdjęcia w sieci! Och, jak wdzięczna byłam w tamtym dniu dziełu ludzkości, zwanemu Internetem! Wysłane zapytanie, nerwowe oczekiwanie na odpowiedź… tak, to z pewnością ten sam koń! Okazało się, że mieszka w SK Runowo, stajni położonej zaledwie kilkadziesiąt kilometrów od miejsca mojego zamieszkania. Radości nie było końca!
Pojechaliśmy. Nieśmiało zajrzałam do stajni, wstrzymując oddech. Mój wzrok wędrował od boksu do boksu, wypatrując znajomej rudej sierści. Jest! Stał w boksie, lekko zaspany, nieświadomy mojego wzruszenia. Gdy podeszłam do niego, postawił uszy i spojrzał na mnie, jakby mówił: „No, wreszcie jesteś. Czemu tak długo to trwało?” Wtuliłam twarz w jego pysk, tak znajomy, a jednocześnie tak obco dojrzały. Ze źrebięcia Ergo przeistoczył się przecież w uroczego podlotka o aksamitnych chrapach, zgrabnym zadzie i podkutych srebrnymi podkowami kopytach. Przez całą jego sylwetkę przebijała dojrzałość, dorosłość. Nie był już tym uroczym, skorym do psot maluchem. Potem jednak spojrzałam w jego oczy, tak zaskakująco znajome, nie zmienione. W jeziorach tych oczu odbijały się, jak klatki dawno zapomnianego filmu, wspomnienia tego, co dane nam było wspólnie przeżyć. Zrozumiałam wtedy, że zmiana była tylko powierzchowna, podobna tej, jaką przeszłam ja sama przez ostatnie dwa lata. Mimo upływu lat wciąż byłam przecież tą samą, zakochaną po uszy w koniach dziewczynką, a on wciąż był przecież moim kochanym źrebaczkiem, moim Ergo! Jak dobrze było mieć pewność, że ma się dobrze i jest zdrowy!
Wychodząc ze stajni miałam świadomość, że to na pewno nie jest nasze ostatnie spotkanie. Czekaj na mnie Ergusiu, jeszcze do Ciebie wrócę!
C.D.N.
Reklama
Komentarze opinie
Podziel się swoją opinią
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze
-
Reklama
-
2011-12-24 14:26:14Wzruszające
odpowiedz -
2010-08-02 08:22:58Świetna historia, a Ergo gdy do niego podeszłaś na pewno Cie poznał od razu:)))Super się to czytało. :)Pozdrawiam :)
odpowiedz -
2010-07-29 17:15:55NIC DODAĆ, NIC UJĄĆ!! To było wzruszające i pięknie niczym sen... Będzie ciąg dalszy?
odpowiedz -
Reklama
-
2010-07-29 16:37:27To naprawde piękna historia, również czekam na ciąg dalszy, ja bym chciała jeszcze raz zobaczyć Lakmusa, też został sprzedany nawet sie z nim nie pożeganłam, nie wiem czy żyje a jak żyje to jak i gdzie :(
odpowiedz -
2010-07-29 14:24:32Niesamowite !Zgadzam się z "sarahspirit", napisz o tym książkę ! : D
odpowiedz -
2010-07-29 13:59:26
świetnie, czekam na następną część:)wiesz co, myślę że powinnaś spisać to wszystko w jednym miejscu i... "napisać książkę o tobie i Ergo" chyba że nie chcesz:)
odpowiedz -
2010-07-28 19:39:09
Cudowna opowiastka :*
odpowiedz -
2010-07-28 19:15:29
Wzruszające...Jakie ten Ergo jest śliczny! : D : D
odpowiedz -
2010-07-28 18:42:06Przyznam się, że dwie łezki poleciay...:)! Oby trzecia część nie byla ostatnia, bo z fbl wiem co bedzie w trzeciej ;D
odpowiedz -
2010-07-28 18:22:55Piękny jest ;* czekam na ciąg dalszy :D
odpowiedz
Reklama
Reklama
Wideo galopuje.pl
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Najnowsze wiadomości
- 27/05 30 milionów złotych na elektryczne busy przyniesie ulgę koniom z Morskiego Oka
- 11/12 Patryk Fularczyk zwycięzcą CAVALIADA Driving Tour 2025
- 03/12 Nowa kategoria wiekowa U25 w WKKW
- 28/11 Przypadki Herpeswirusa Koni (EHV) na Śląsku – zaostrzone środki bezpieczeństwa
- 27/11 FEI łagodzi zasady dotyczące krwi u koni w skokach – co się zmienia od 2026
- 26/11 Jak wybrać odpowiedni kantar?
- 14/11 Mściwoj Kiecoń zwycięzcą Finału Średniej Rundy Perlage CAVALIADA Tour w Warszawie
- 06/11 CSI5*-W Lyon
- 06/11 CAVALIADA TOUR - zapowiedź
- 06/11 Ogłowie - poradnik
- 02/10 Warsztaty jeździeckie z Katarzyną Milczarek – podnieś poziom swojej jazdy!
- 25/09 Trening ujeżdżeniowy dla skoczka
- 23/09 Baborówko Driving Show 2025
- 11/09 Wywiad z dietetykiem koni - Katarzyną Basińską
- 10/09 Zawody Regionalne i Towarzyskie w Ujeżdżeniu Toporzysko 2025
- 29/08 Historyczny sukces Polski na Mistrzostwach Europy Seniorów w Ujeżdżeniu – Crozet 2025!
- 28/08 XXVII Jeździeckie Mistrzostwa Gwiazd Art Cup 2025
- 27/08 Koń uwięziony w studni w Szumince
- 26/08 VI Otwarty Czempionat Źrebiąt i Koni Ras Szlachetnych Radzionków 2025
- 22/08 Jagoda Karpińska i Piotr Mazurek o powożeniu zaprzęgami w programie Pytanie na Śniadanie TVP2
Wzruszające
Świetna historia, a Ergo gdy do niego podeszłaś na pewno Cie poznał od razu:)))Super się to czytało. :)Pozdrawiam :)
NIC DODAĆ, NIC UJĄĆ!! To było wzruszające i pięknie niczym sen... Będzie ciąg dalszy?