Choroby i urazy spotykane u koni - Gzy, Małe słupkowce, Tasiemce, Węgorek koński

Gzy:

Jest 5 gatunków gza. Gatunek ten w okresie lata składa jaja najczęściej na przednich nogach i brzuchu konia.
Można to niejednokrotnie zaobserwować na pastwisku, gdy fruwają w powietrzu i znajdą się w pobliżu przednich nóg końskich, wystrzeliwują jaja, które przyklejają się do sierści. Po kilku dniach wylęgają się larwy powodując swędzenie skóry. Koń liże nogi i w ten sposób larwy dostają się do przewodu pokarmowego konia. Od listopada larwy przylepiają się do błony śluzowej żołądka. Przez ten czas przy silnej inwazji larwy mogą wywołać ciężkie powikłania takie jak niedokrwistość, zakłócenia w trawieniu, a w wyniku podrażnień ścian żołądkowych rozwijają się nowotwory. Jednym ze sposobów profilaktycznego zwalczania gza jest czyszczenie nóg i sierści końskiej.


Małe słupkowce:

Zaliczamy tu 25 gatunków nicieni. Lokalizują się przy ścianie jelita grubego. Podstawowe znaczenie chorobotwórcze maja larwy wnikające do błony śluzowej i podśluzowej jelita grubego w celu odbycia linień.
Objawia się długotrwałą biegunką, postępującym wychudzeniem w krańcowych wypadkach kończy się śmiercią w ciągu od dwóch do trzech tygodni.


Tasiemce:

Rozwój tasiemców przebiega z udziałem żywiciela pośredniego – mechowca - w którego jamie ciała rozwija się inwazyjnie. Największe zagrożenie występuje na zacienionych pastwiskach graniczącymi z zalesionymi terenami.
Inwazja tasiemców występuje bez względu na wiek koni. U starszych obserwuje się wyższą intensywność zarażania. Pasożyty przyczepiają się do ściany jelita powodując nieżytowe zapalenie błony śluzowej, zgrubienia, owrzodzenia.


Węgorek koński:

Zarażenie następuje zaraz po urodzeniu się źrebaka poprzez inwazję larw w mleku matki. Uśpione larwy uaktywniają się w czasie ciąży i przenikają do gruczołu mlekowego. Do inwazji może dochodzić też przez delikatna skórę źrebiąt. Zarażanie w stajni szybko się szerzy. Pomimo iż larwy inwazyjne w środowisku zewnętrznym szybko giną to na rozprzestrzenianie inwazji wpływa specyfika rozwoju pasożyta. U dorosłych koni inwazja węgorka występuje rzadko. Silna intensywność zarażenia może powodować biegunkę. Natomiast poprzedzają ją zaburzenia ze strony układu oddechowego to znaczy kaszel, objawy zapalenia płuc i tym podobne, spowodowane jest to wędrówkami larw przez płuca i wskazuje raczej na wirusowe lub bakteryjne podłoże. Dlatego w przypadku podejrzenia węgorczycy ważne jest zdiagnozowanie inwazji. Aby zapobiegać zarażeniu się węgorczycą należy utrzymywać higienę w stajni, regularnie wymieniać ściółkę i usuwać nawóz z boksów.