Choroby koni cz. II

Gnicie strzałki kopytowej i rak strzałki
Gnicie strzałki występuje najczęściej u koni, które mało pracują i stoją w brudnej i wilgotnej stajni. Niedostateczne pielęgnowanie kopyt i wadliwe kucie przyczyniają się do gnicia i innych chorób strzałki. Gnijąca strzałka wydziela charakterystyczny gnilny zapach, który rozchodzi się po stajni.
Objawy choroby. Róg strzałki kopytowej odpada kawałkami, jest bardzo miękki i daje się łatwo oddzielić; w rowkach .strzałki znajduje się brudnoszary płyn. Przy znacznym rozmiękczeniu strzałki koń zaczyna kuleć.
Niekiedy na strzałce spostrzega się szare serowate masy, które powstają z brodawkowatych rozrostów strzałka sięgających w głąb kopyta. Jest to tak zwany rak strzałki, nieuleczalna i ciężka choroba kopyta, która może spowodować całkowitą niezdolność konia do pracy. Koń może być wyleczony tylko przez wycięcie schorzałej części strzałki. Jest to ciężka operacja, którą może wykonać tylko lekarz.
P o s t ę p o w a n i e. Konia należy umieścić w suchym stanowisku dobrze wyścielonym słomą. Strzałkę trzeba oczyścić, wymyć wodą i osuszyć czystą szmatką. Po usunięciu odpadających kawałków rogu strzałkę kopytową zwilża się 2-procentowym roztworem formaliny (l łyżka stołowa formaliny na l litr wody) lub 5-procentowym roztworem kreoliny (3 łyżki stołowe kreoliny na l litr wody), posługując się przy tym tamponem (zwitkiem waty, gazy lub czystą szmatką) maczanym w roztworze formaliny. Tampony poza tym wciska się do rowka strzałkowego i zmienia się je co 2 dni. Poza tym można stosować okłady z roztworu sinego kamienia (10 dkg sinego kamienia na l litr wody) lub przesypywać strzałkę jodoformem, taniną lub sproszkowanym węglem. Konia można używać do pracy tylko w dn. pogodne i na suchym gruncie; nie używać go do wiosennych robót polowych.
Zapobieganie. Chorobom strzałki kopytowej zapobiega się przez prawidłowe kucie, suche stanowisko i ruch; są to warunki konieczne do utrzymania zdrowego, wytrzymałego, nie pękającego rogu. Bardzo dobrze działa (zapobiegawczo i leczniczo) puszczanie nie podkutych koni na suche pastwiska i łąki.