Choroby oczu koni

Wzrok dla konia tak jak i dla człowieka jest najważniejszy. Koń tak jak człowiek jest narażony na choroby oczu, ślepotę lub uraz oka. Ślepota częściowa lub całkowita u konia może skreślić jego karierę. Koń wtedy może być przekreślony, nie może wykonywać prac, nie może wyjeżdżać w teren. Trzy choroby, które są największym zagrożeniem dla kania są : zapalenie spojówek, uraz rogówek, ślepota miesięczna.

Zapalenie spojówek:
Choroba ta jest dość, częsta u koni. Czynniki, które ją wywołują mogą być na padoku, w boksie, na jeździe w terenie.
Koń tarzając się na padoku w lecie, kiedy jest sucho i dominuje kurz może się dostać do oka konia i spowodować zapalenie. Na jeździe w terenie jeździ się nie tylko po polach łąkach i lasach ale także żwirowych dróżkach. Kiedy żwirek podpity przez innego konia lub sam gdzieś spod kopyt pryśnie też może zalegnąć w oku i spowodować zapalenie. Ziarno owsa czy ździebko siana także może dostać się przez nie uwagę do oka konia. Chorobie tej sprzyjają też infekcje wirusowe, alergie, pasożyty, a nawet środki pielęgnacyjne (mydło, szampony).

Uraz rogówek:
Znacznie poważniejszym schorzeniem oczu są urazy rogówki. Są to na ogół nagłe przypadki, a zadrapania lub zmętnienia można zobaczyć gołym okiem. Oko konia jest wówczas bardzo wrażliwe na światło, zamyka się i otwiera z wyraźnym bólem, często występuje tez opuchlizna zewnętrznych części oka. W takiej sytuacji konieczne jest pokazania konia weterynarzowi. Leczenie może być skomplikowane – polega na podawaniu maści antybiotykowej oraz środków łagodzących zapalenie. Jeżeli uraz rogówki nie jest powierzchowny, czyli nastąpiło nie tylko zranienie, ale rozcięcie lub przekłucie (np. kolcem lub ostrą gałązką) konieczne będzie umieszczenie konia w klinice, czasami nawet na kilka tygodni.

Ślepota miesięczna:
Najniebezpieczniejszą chorobą oczu jest tzw. ślepota miesięczna. Choroba ta jest najczęstszą przyczyną utraty wzroku koni, a nazwana tak została z powodu tendencji do comiesięcznych nawrotów. Pierwszymi objawami są zmętnienie i bolesność rogówki, ropny wyciek, zaciskanie oka, światłowstręt. Rogówka jest spuchnięta, spojówki zaczerwienione. Mogą występować zrosty tęczówki z rogówką lub soczewką. Koń dotknięty tą groźną chorobą musi zostać poddany leczeniu weterynaryjnemu. Grozi mu całkowita ślepota, a leczenie może trwać latami (w skrajnych przypadkach przez całe życie zwierzęcia). Leczenie daje możliwość normalnego użytkowania konia, a jemu przynosi ulgę i chroni go przed konsekwencjami choroby.

W każdym przypadku trzeba się kontaktować z weterynarzem.