co czuje koń?

Dzisiaj otwierając rano komputer i czytając poranne wiadomości wstrząsnęła mną pewna wiadomość. Na urodzinowej imprezie znanego prezentera zginął koń. Zginął tragiczną śmiercią. Organizatorzy postanowili uatrakcyjnić imprezę konkursem potęgi skoku na 210 cm!!! Niestety 16 letni Carlon tego skoku nie przeżył. Niezbyt doświadczony jeździec sprawił, że koń zbyt daleko się odbił i koń zahaczył przednimi kopytami o przeszkodę i runął całym ciężarem na ziemię. Efekt - złamany kręgosłup. Wyrok - uśpienie. Jeździec ze wstrząśniętym mózgiem został przewieziony do szpitala.
Takie historie zawsze wywołują u mnie refleksję nad sensem sportu jakim jest jeździectwo. Nie musiało dojść do tego. Owszem, jeżdżąc po lesie jak koń się spłoszy może zrobić sobie krzywdę. Jednak tutaj ewidentnie wina leży po stronie człowieka.
Koń jest zwierzęciem płochliwym i bardzo czujnym. Na niebezpieczeństwo reaguje ucieczką kiedy wie, że walka nie wchodzi w grę. Mimo swojej natury zaufał człowiekowi. Jazda konna jest cudowną sprawą. Kto raz tego doświadczy na pewno to pokocha. Być wolnym, pędzić i czuć w uszach świst wiatru... Mnie osobiście ciężko przychodzi wsiąść na konia. Zadając instruktorowi pytanie czy koń lubi jak ktoś jest na jego grzbiecie, odpowiedział, że koń traktuje to jako rozrywkę. Wiadome jest, że niektóre ośrodki jeździecki traktują konie jak maszynki do robienia pieniędzy. Z innej strony co może czuć koń z takiej szkółki jeździeckiej, który ciągle ma na grzebiecie nowego człowieka i zamiast ściskać łydki to kopie go po bokach. Nie sądzę, że koń z czystej przyjemności przeżuwa wędzidło i tylko z rozkoszy lubi mieć dopinany do ostatniej możliwej dziurki popręg. Nie uważam, że teraz wszyscy powinni rzucić jazdę konną, bo koniom dzieje się krzywda. Jednak uważam, że niekiedy trzeba przełożyć swoją przyjemność nad dobro konia.