Co nieco o ujeżdżeniu

Ujeżdżenie dla konia, jest tym samym co gimnastyka dla człowieka.
Chodzi głównie o wzmocnienie grzbietu konia. Każdy koń musi przejść przez wstępne szkolenie, nie zależnie od dziedziny sportowej w której będzie brał udział. Koń uczy się prawidłowego reagowania na sygnały jeźdźca, oraz odpowiedniego wykorzystania zadu, przy rozluźnianiu grzbietu. Na wzmocnienie elastyczności kręgosłupa, mięśni i stawów, najlepszym ćwiczeniem jest "łopatka do wewnątrz" czyli wygięcie boczne.
Ujeżdżenie wymaga sporo czasu, chęci, a przede wszystkim cierpliwości, ujeżdżenie jest niczym taniec z koniem, jeśli jeździec się zgra z swoim wierzchowcem.
Do treningu konia, często zakłada się mu bandaże, aby uniknąć kontuzji, gdy koń z jakiejś przyczyny wypadnie z rytmu może się potknąć i skaleczyć.
Jeśli mowa o zawodach, to uczestnicy muszą nosić strój zgodny z przepisami, czyli białe bryczesy, czarne oficerki, długi frak oraz cylinder. Koń równie powinien wyglądać elegancko, często zaplata się z grzywy tzw. "koreczki" aby lepiej wyeksponować linię szyi, i czasami odwrócić uwagę oglądających od wad pokroju konia.
Takie zawody polegają na zgromadzeniu jak największej ilości punktów, które są przyznawane za poszczególne ćwiczenia oraz za ogólne wrażenie.
Podobnie jak w skokach w ujeżdżeniu wyróżnia się następujące klasy:
-L: chody wymagane w tym konkursie to: step swobodny, step pośredni, kłus roboczy oraz galop roboczy
-P; Chody wymagane w powyższej klasie, oraz dochodzą dodatkowe w postaci kłusa pośredniego oraz ustępowanie od łydki w kłusie i kontrgalop
-N: to samo co w klasie L, ale koń powinien wykazać lepsze zaangażowanie zadu, zebranie, oraz lepiej jest ustawiony na "gibkość boczną"
-C: W tej klasie jest widoczna różnica między chodami zebranymi i wyciągniętymi. Dochodzą w galopie dochodzą ciągi, oraz pojedyncza lotna zmiana nogi.
-CC: do powyższych dochodzą jeszcze zmiany nogi co 4,3 lub 2 tempa oraz piruety w galopie.
-CS: Są to programy na poziomie zawodów Grand Prix, od konia wymaga się maksymalnego poziomu zebrania, a szczególnie w piaffie i pasażu oraz w zmianach nogi w galopie co tempo.