Damskie siodło - trochę histori

Damskie siodło
wynaleziono prawdopodobnie w XII wieku dla czeskiej księżniczki Anny. Na początku składało się ze skórzanego oparcia przymocowanego do poduszki oraz drewnianej deski służące za oparcie dla stóp. Siedziało się w nim niezbyt pewnie, więc kobbietom przydzielało się wierzchowce chodzące jedynie stepem. Amazonki nie mogły się zadowolić tak niestabilnym siodłem. Najpóźniej w okresie baroku przestało im wystarczać łaskawe zabieranie na przejażdżki. Chciały same umiejętnie pokazywać eleganckie konie, więc zaczeły używaci siodła skonstruowanego przez Katarzynę Medycyjską w XVI wieku. Było one wyposażone w róg umuzliwiajacy amazonkom oparcie prawej nogi, podczas gdy lewa, opuszczona wzdłuż boku konia, opierała się w strzemieniu. W tym siodle kobieta mogła siedzieć prosto, a gdy dobrze opanowała sztuke jeźdźecką, była pełna gracji. Sportowych ambicji amazonnek nie mozna było stłumić. Nowe siodło umozliwiało galop i kłus. A co śmielsze kobiety ważyły sie nawet na skoki przez przeszkody. Najsławniejsza amazonką jeżdżącą w damskim siodle była austriacka cesarzowa Sissi, która brała udział w polowaniach konnych w Angli i Irlandii. Sumy, które wydawała na najlepsze konie do polowań , znacznie obciążały królewski skarbiec. Polowaniw w damskim siodle było bardzo niebezpieczne. Gdyby amazonka spadła z konia, stopa mogłaby jej uwieznoć w strzemieniu. Czeste tez były upadki amazonek wraz z końmi. Szybkie uwolnienie sie z damskiego siodła było bardzo trudne. Nic dziwnego wiec, że wiele kobiet rezygnowało z jazdy w damskim siodle.