Dosiad skokowy

Dosiad skokowy różni się zasadniczo od dosiadu ujeżdżeniowego na długich strzemionach. : wymaga skrócenia strzemion, uniesienia siedzenia nad siodło, przechylenie tułowia w przód. Wbrew pozorom opanowanie prawidłowego dosiadu skokowego nie jest łatwe. Wymaga wysiłku i wiąże się z nim ryzyko popełniania różnych błędów.

Należy zacząć od skrócenia strzemion 1-4 dziurek. Kolana przesuwają się nieco do góry i do przodu. W półsiadzie szczególnie ważny jest stały kontakt kolana z tybinką. Łydki muszą pozostać na swoim miejscu : nie mogą się przesunąć ani w tył, ani w przód ! Jeżeli jednocześnie pięty są obciągnięte, poczujesz duże napięcie łydek. Powoduje to bóle mięśni i nóg. Początkowo półsiad jest dla jeźdźca męczący; wymaga wielu ćwiczeń, a najlepiej uczyć się go na lonży.

Półsiad to ciągłe szukanie równowagi. Musisz umieć chwytać równowagę bez opierania rąk o szyję konia i dotykania siedzeniem siodła. Kiedy znajdziesz tę równowagę musisz się nią bawić ; im szybciej galopujesz, tym bardziej odciążasz grzbiet i tym bardziej pochylasz tułów. Między lekkim a całkowitym odciążeniem grzbietu może być szereg faz pośrednich.

Dosiad odciążający
Jazda półsiadem obciąża grzbiet konia. W tym celu musisz trochę, ale naprawdę niewiele unieść siedzenie w siodle. Tułów należy nieco pochylić w przód, w kierunku ruchu. Ciężar tułowia jeźdźca przejmują sprężynujące stawy biodrowe, kolanowe i skokowe. Im większe pochylenie tułowia i uniesienie siedzenia tym większe odciążenie