Dzień zimą w stajni...

Pokonuję nie małą trasę ok.10 kilometrów do stajni,a w środku zimy nie jest łatwo brnąć przez zaspy...
W stajni trzęsę się z zimna i ekscytacji,że mimo iż śnieg to i tak pojeżdżę na miękkim i puszystym koniu.
Lekcja zawyczaj jest na czworoboku lub na placu przeszkód.
Potem żeganam się z koniem...
"Powitanie Zimy
w Stajni,która zmienia
poglądy na świat"
"(...)Do boksu jego,
I tam ostatnie"dziękuję!".
Wychodzę i patrzę na płatki śniegu i
Myślę:"Witaj Zimo,żegnaj Jesieni!"
Wsiadam do auta i jeszcze raz
Żegnam konie spojrzeniem..."
Ten fragment,to fragment mojego wiersza z tomiku "Po srebrnym torze życia".
To pierwszy nowy wiersz,a drugi zwie się;"Smutny Dzień".
"Smutny Dzień"
"Gdy wiatr ostatnią swą pieśń na pysku mej klaczy,
Złoży,ziemia brunatna w blasku zachodzącego
Słońca jej ciało przykryje,ja szklane łzy
Zamiast kwiatów tam złożę i na cześć jej
Małą sosnę tam posadzę,by była czasem
Liczonym każdym drzewka ruchem...
Spojrzę tam zapłakana i ujrzę jej
Mlecznego i mglistego ducha,
A Ona zarży mi przyjaźnie
I pogalopuje wprost na jedwabne i ostatnie
Ramiona słońca,
I odejdzie...
Lecz ja nigdy jej nie zapomnę...
"Ona-szepcę bezgłośnie.-Czemu mnie opuściłaś?"
Lecz tego nigdy mi nie powie..."

Koniczka