Etyczne podstawy użytkowania koni

1. Człowiek i cywilizacja pozbawiły konia jego natiralnego otoczenia i warunków, w których żył pierwotnie. W nowym, nienaturalnym środowisku człowiek przejął za niego całkowitą odpowiedzialność.

2. Utrzymanie konia w jak największym stopniu musi odpowiadać jego naturalym potrzebom.

3. Niezależnie od sposobu użytkowania konia, zachowanie jego zdrowia fizycznego i psychicznego powinno być najwazniejszym celem.

4. Człowiek powinien każdego konia traktować w sposób jednakowy, niezależnie od rasy, wieku, płci czy też użytkowania w hodowli, rekreacji lub sporcie.

5. Wiedza o historii naturalnej konia, o historii jego użytkowania , o jego potrzebach i o sposobach przygotowania pracy jest dobrem kultury. Wiedza ta powinna być pieczołowicie chroniona i przekazywana następnym pokoleniom o niezmienionej postaci.

6. Obcowanie z koniem wymaga samodyscypliny i odpowiedzialości ze strony człowieka - ma to duże znaczenie w kształtowaniu charakteru i młodych ludzi zajmujących się końmi. Należy ciągle o tym pamiętać i cechy te rozwijać.

7. W sporcie jeździeckim człowiek jest odpowiedzialny za przygotowanie konia do określonej dyscypliny. Celem każdego szkolenia jest uzyskanie maksymalnej współpracy i harmonii pomiędzy koniem i człowiekiem.

8. Użytkowanie konia w sporcie masowym lub wyczynowym musi odpowiadac predyspozycjom, możliwościom i poziomowi przygtowania. Sztucznie zwiększanie wydalności konia poprzez użytkowanie leków lub środków dopingujących, albo poprzez stosowanie niehumarnitarnych metod jest niedomuszczalne i musi zawsze piętnowanie z pełną stanowczością,

9. Odpowiedzialność za konia - partnera rozciąga sie także na zapewnienie mu spokojnej starości i godnych ostatnich dni. Człowiek musi sprostac tej odpowiedzialności mając zawsze na uwadze dobro konia.