Evita - jeśli kochasz konie, przeczytaj...

Witam! Opowiem historię pewnej klaczy... Mam nadzieję że trafi ona do kogoś kto mi pomoże.
Evita... Trzy lata temu jeździłam w pewnej stajni i któregoś dnia dzwoni do mnie moja mama, że poznała właścicielkę takiej Evity i że mogę na niej jeździć jeśli chce...

Miałam straszne opory, klacz od dwóch lat stała w boksie i tylko co trzy tygodnie wychodziła na padok, cytuję trenera " żeby nie rozwaliła boksu". Od dwóch lat nikt się nią nie zajmował, jeśli już raz na parę tygodni instruktor brał ją w teren na czołowego konia, nigdy nie szła prosto, chodziła bokiem, stawała dęba, bała się wszystkiego.

Wszyscy łącznie ze mną się tego konia bali, ale postanowiłam spróbować ( choć wszyscy mówili że to szaleństwo), najpierw tamtejszy instruktor miesiąc ją przygotowywał żebym mogła wsiąść. Było ciężko i to bardzo. Przez pierwszy rok miałam z nią problemy, a trener nie chciał mi pomagać, ona bała się własnego cienia, ja bałam się jej.

Jednak po roku postanowiłam przenieść ją do innej, zaprzyjaźnionej stajni. Tam trener ( nowy) wsiadł na nią i okazało się że to wspaniały koń. Umie ciągi, łopatki, ma świetny ruch i tam z pomocą nowych ludzi zaczęłam pracować z kobyłką.

Zaczęłyśmy skakać, wybaczała mi wszystkie moje straszne błędy, inny koń który tyle razy dostałby po zębach zacząłby wyłamywać, ale nie ona. Ona kochała skakać, nawet kiedy konie były puszczane i wszystkie omijały przeszkodę, ona skakała przez nią. Miała serce do tego i była cierpliwa.

Po jakimś czasie zaczęło nam wychodzić, z powodu kontuzji instruktora zmieniłyśmy stajnię i zaczęłam jeździć z moim obecnym trenerem. Zaczęłyśmy odnosić sukcesy, najpierw wygrałyśmy parę towarzyskich konkursów ( od klasy LL do P), potem zdobyłyśmy mistrzostwo Polski amatorów, 4 miejsce w mistrzostwach regionu ( gdyby nie mój potworny błąd mogłoby być nawet pierwsze), przez jakiś czas nie skakałyśmy bo obawiałam się kontuzji u niej, na szczęście po wszelkich badaniach wyszło że jest zdrowa.

Obecnie stoimy w Łódzkim Klubie Jeździeckim i trenujemy... Jednak prawda jest taka że ona nie jest moim koniem... właścicielka postanowiła ją sprzedać i nie mam nic do gadania, nie stać mnie aby utrzymywać 2 konie ( jednego kupiłam w międzyczasie, jednak nie mogę kierować się tylko miłością do Evity, Habibi ma możliwości na konkursy 140-145, Evita myślę że do 120-130 spokojnie, jednak na mistrzostwa polski juniorów nie dam rady jej przygotować).

Kocham ją z całego serca, jedyne co mogę teraz zrobić to dopilnować aby trafiła do ludzi którzy pokochają ją i będą się o nią troszczyć. Jeśli kochacie konie i chcecie kupić sobie wierzchowca, lub znacie kogoś kto zająłby się moją małą należycie, proszę o kontakt. Nie wiem jeszcze ile ma kosztować, bo dopiero dzisiaj się dowiedziałam, że już teraz chcą ją sprzedać, ale napiszcie mi na priva, albo maila: ada.wieczorek@o2.pl, jedyne co teraz się dla mnie liczy to aby znalazła dobry dom i kochających ludzi. Oto ona: http://www.youtube.com/watch?v=CUOFHR-N_os&list=UU2OBpxdCW2ssC0qGYuM_CtA&index=8&feature=plcp

PS: klacz ma 11 lat, jest rasy SP, Wcześniej ( przed 2 letnią przerwą, która była spowodowana tym że właścicielka pokłóciła się z osobą która ją trenowała) chodziła konkursy w ujeżdżeniu- kl. N, w skokach kl. P