Ewolucja koniowatych

Koniowate pojawiły się 1mln. Lat temu, a przystosowały się do zmieniającego się środowiska oaż 0,5 mln lat przed pojawieniem się na ziemi człowieka. Konie nie zawsze były tymi majestatycznymi zwierzętami. Z początku konie przypominały bardziej lisy niż ich obecna postać, jednak z czasem przebiegało kilka procesów ewolucyjnych w ich gatunku i konie zaczęły się zmieniać.
Kiedy lasy w których żyły prakoniki zaczęły przeradzać się w rozległe stepy, porośnięte suchą trawą, zwierzęta musiały przystosować się do nowych warunków. Wykształciły wtedy mocne zęby, którymi sprawnie mogły rozdrabniać stepowe trawy. Ponieważ na otwartej przestrzeni zwierzęta nie miały zbyt dużych możliwości ukrycia się, musiały wykształcić inny system obronny którym była zdolność szybkiej ucieczki. Palce u kończyn koni zaczęły stopniowo zanikać, do momentu kiedy pozostał jeden, otoczony grubą warstwą rogową. W tym samym czasie, aby lepiej się bronić, zwierzęta zaczęły formować stada.

Wszystkie dzisiejsze konie pochodzą od 2 gatunków pierwotnych koni:
Konie typu południowego- występowały w Afryce i południowej Azji. Był bardzo szybki, wytrzymały oraz lekkiej budowy, idealnie przystosowany do życia na pustyniach. Przypominał trochę konia arabskiego.
Konie typu północnego- występował w Europie i Azji. Przystosowany był do pagórkowatego, górzystego i zimnego otoczenia. Był masywny, a jego sierść była gruba. Przypominał konia Przewalskiego i Exmoora.


Pierwsze konie które można wyróżnić w historii były:

EOHIPPUS- żył w Eurazji i Ameryce Północnej, przed 60 do 40 milionami lat. Był mały, miał od 25 do 50 cm wysokości, jego przednie kończyny posiadały jeszcze 5 palców, jednak jego duży palec był w stanie zaniku i nie dotykał ziemi. Na kończynach tylnich były natomiast aż 2 palce w szczątkowej fazie zaniku, słabo widoczne były spod skóry. W tym momencie tylko 3 palce dotykały ziemi. Zwierzęta te żyły w lasach, a żywiły się liśćmi.

MIOHIPPUS- żył w Ameryce Północnej, przed 30 do 25 milionami lat. Miało od 60 do 90 cm wzrostu, jego kończyny miały tylko po 3 palce. U tego gatunku kończyny uległy wydłużeniu i uformowały się kopyta. Zmieniła się również budowa czaszki i zębów. To zwierze również żyło w lasach i żywiło się liśćmi.

MERYCHIPPUS- żył przed 20 do 11 milionami lat. Jego wysokość wynosiła około 100cm, był pierwszym zwierzęciem trawożernym. Żył na stepach, a jego kończyny zakończone były palcami przechodzącymi w kopyta.

PLIOHIPPUS- żył przed około 6 milionami lat. Gatunek ten miał około 120cm w kłębie i z wyglądu przypominał dzisiejszego konia domowego. Żył na stepach i żywił się trawą. Pliohippus był pierwszą formą jednopalczastą – nastąpił u niego zanik nieużywanych palców bocznych.

EQUUS- żył przed 2 do 1 milionami lat. Gatunek ten wędrował między kontynentami. Przyszedł z Ameryki Północnej i Południowej do Europy, Azji i Afryki. Pod koniec epoki lodowcowej Equus całkowicie wyginął w Ameryce, jednak przeżył w pozostałych miejscach na świecie.

Różnorodne warunki życiowe spowodowały iż na Starym świecie postało wiele gatunków dzikiego konia. Trzy z nich uznano za przodków dzisiejszych koni domowych, były to: koń leśny, tarpan oraz Kon Przewalskiego. Badacze przypuszczają że konie pociągowe pochodzą od konia leśnego, natomiast konie gorącokrwiste powstały z połączenia Tarpana z koniem Przewalskiego.




Zdjęcia znalezione w internecie oraz na stronie: www.konie.miscior.pl