Figury ujeżdżeniowe

Figury ujeżdżeniowe

WYJEŻDŻANIE ZAKRĘTÓW
Podczas wyjeżdżania zakrętów, koń patrzy w kierunku, w którym się porusza, a jego głowa i ciało są zgięte.Przykładem jest jechanie koła lub wolty. Koń musi zgiąć się wzdłuż swojej podłużnej osi, aby był w stanie prawidłowo ustawić się na kole. Zgięcie powinno odpowiadać wycinkowi łuku koła, które jest wykonywane. Ślady nóg tylnych powinny podążać za linią śladów nóg przednich. Również jeździec patrzy zawsze w kierunku zgięcia i przenosi swój ciężar na wewnętrzne biodro. Wewnętrzna łydka jeźdźca daje bodziec do zachowania tempa i zapobiega wpadnięciu konia do środka.

Tylna część ciała konia nie powinna wypadać na zewnątrz linii wygięcia,, a zatem zewnętrzna łydka przesuwa się do tyłu, aby zachować na kole prawidłowe wygięcie wzdłuż osi podłużnej. Jeździec trzyma swoje dłonie nieco z przodu i do wewnątrz, ale nie powinny one dotykać grzywy. Nie jedź tego samego koła więcej niż dwa lub trzy razy z rzędu. Połącz ćwiczenie, na przykład, z jechaniem po linii prostej, po którym nastąpi kilka kół na drugą rękę.

JAZDA PO LINII PROSTEJ
Konie mają naturalną skłonność do poruszania się w lekkim zgięciu, ponieważ one także mają swoją ulubioną stronę, tak jak ludzie, którzy są prawo- lub leworęczni.
Aby poruszać się po linii prostej, pierwszym warunkiem jest równe napięcie wodzy po obu stronach. Ważne jest też nieustanne dawanie pomocy popędzających.

Większość koni będzie akceptować większy nacisk na wędzidle po swojej stronie wiodącej, dlatego też jeździec musi popędzić konia od tej strony odrobinę bardziej niż z drugiej, aby koń poruszał się po linii prostej.

Wszyscy jeźdźcy ujeżdżeniowe bardzo nie lubią wyjeżdżania linii prostej pośrodku czworoboku. Koń musi wówczas poruszać się po linii prostej, nie korzystając z pomocy, jakie daje ściana czy szranki ogrodzenia.

ZATRZYMANIE I NIERUCHOMOŚĆ
Jeżeli koń stoi prawidłowo, w pełni nieruchomości, wówczas jest spokojny i rozkłada swój ciężar równomiernie na wszystkie nogi.

Aby zatrzymać konia jeździec wykorzystuje łydki i dosiad, aby przesunąć ciężar ciała na tylną część siodła. Ręka wywiera lekki nacisk na wędzidło, ale ręka pozostaje czuła i wrażliwa. Koń powinien zareagować natychmiast, ale nie może to nigdy być gwałtowne zatrzymanie. Podczas zatrzymania i nieruchomości koń delikatnie żuje kiełzno, gotów ruszyć do przodu lub do tyłu. Jeżeli koń nie zatrzymuje się na łydki i dosiad, za pomocą którego przenosimy środek ciężkości do tyłu, można spróbować metody ściągania i popuszczania wodzy.

COFANIE
Aby wykonać cofanie, jeździec najpierw żąda od konia ruszenia do przodu, ale w momencie, kiedy koń podnosi tylną nogę, aby zrobić krok, jeździec działa wodzami wstecz w sposób podobny do oddziaływania przy zatrzymaniu.
Kiedy koń cofa się, jego nogi poruszają się parami po przekątnej: lewa przednia i prawa tylna razem, a potem prawa przednia i lewa tylna. Kopyta musza być wyraźnie podnoszone, a ślady nóg tylnych powinny pozostawać w tej samej linii, co ślady nóg przednich.

ZWROT NA ZADZIE
Kiedy koń wykonuje pół zwrotu na zadzie, robi ćwierć pełnego obrotu o dwóch krokach. Promień koła jest okręcony przez wymiary konia. Aby wykonać ten ruch, zewnętrzna tylna noga kroczy wokół wewnętrznej tylnej nogi.

Koń może także wykonać pełen obrót na zadzie, wychodząc ze stania w nieruchomości, koń wykonuje półobrót w prawu lub w lewo, wykorzystując wewnętrzną tylną nogę jako oś obrotu. Noga ta powinna pozostawać mniej więcej w jednym miejscu, aż do zakończenia obrotu.

ZWROT NA PRZODZIE
Pół zwrotu na przedzie jest to ćwierć obrotu wykonane przez konia w dwóch krokach, przy czym wymiary konia określają wielkość koła. Aby wykonać ten zwrot, zewnętrzna przednia noga kroczy wokół wewnętrznej przedniej nogi.

Pomoce dawane łydką po jednej stronie powodują, że tylna część ciała konia przemieszcza się wokół nóg przednich.

Koń może także wykonać pełen zwrot na przodzie, przydatny do otwierania bramek podczas wyprawy w teren. Wychodząc ze stania w nieruchomości, koń wykonuje półobrót na przodzie w prawo lub w lewo, wykorzystując wewnętrzną przednią nogę jako oś obrotu.

Noga ta powinna w idealnym przypadku pozostawać mniej więcej w jednym miejscu. Wewnętrzna tylna noga przekracza ślad zewnętrznej tylnej nogi tyle razy, ile jest to konieczne do pełnego półobrotu - Figury ujeżdżeniowe.