Fiording

Kuc fiordzki pochodzi z Norwegii. Jest ciepłokrwisty jego wzrost sięga od 130 centymetrów do 150 centymetrów w kłębie. Umaszczenie konia zawsze jest bułane z ciemną pręgo grzbietową, bujnym jasnym ogonem i obfitą, dwukolorową grzywą. Koń występuje w środowisku tundrowym.
Koń ma niewielką głowę na potężnej szyi. Jest krępej budowy ciała.Posiada krótkie ale za to mocne nogi i dwukolorową grzywę. Ta starożytna norweska rasa posiada prymitywne cechy i bardzo przypomina dzikiego konia azjatyckiego znanego jako koń Przewalskiego. Kuc fiordzki był wierzchowcem Wikingów i podróżował z nimi w łodziach do różnych rejonów ówczesnego świata. Od czasów Wikingów sztywna dwukolorowa grzywa bywa tradycyjnie strzyżona. Stojący na sztorc pośrodku szyi czarny pas był obramowany z obu stron krótszymi srebrno - białymi włosami. Maść jest bułana, w różnych odcieniach, z ciemną pręgą grzbietową, zachodzącą w bujny ogon. Fiording jest krępy, ma zwartą, potężna budowę, a przy tym obdarzony jest pewną dozą gracji. To do skonały uniwersalny kuc roboczy, jak i w pracy pociągowej. Niekiedy jest użytkowany pod siodłem. Dzięki dobremu, spokojnemu charakterowi kuc współpracuje z jeźdźcami na wszystkich poziomach zaawansowania. Oczywiście niektóre osobniki bywają uparte.