Fryz ma arystokratyczną głowę na potężnej, łabędziej szyi, a także mocne łopatki. Ma zwarta kłodę i krótkie ale za to mocne nogi z obfitymi, jedwabistymi szczotkami. Konie fryzyjskie charakteryzuje bujna grzywa i długi ogon. Wymarły koń leśny był potężnym, masywnym zwierzęciem. To właśnie on, krzyżowany z lżejszymi końmi przez mnichów zamieszkujących Fryzję w Holandii, jest przodkiem konia fryzyjskiego. Ten elegancki, błyszczący, kary rumak, niezwykle silny, jak na swoje rozmiary nosił na swym grzbiecie rycerzy krzyżackich. W XVI i XVII wieku, kiedy Holandia była pod okupacją hiszpańską, konie fryzyjskie kojarzono z końmi andaluzyjskimi i lusitano. Odziedziczył po nich bujną grzywę i ogon oraz wysoką, kroczącą akcją. Rzymianie dostarczyli konie na Wyspy Brytyjskie, gdzie zwierzęta wywarły wpływ na kuce dales i fell. Brał udział w hodowli wymarłego już ciężkiego konia rycerskiego ze średniowiecznej Anglii - bezpośredniego przodka szajrów.Konie fryzyjskie są znane na całym świecie, ze spolegliwej, współpracującej natury. To doskonałe zwierzęta powozowe ale sprawdzają się także świetnie w ujeżdżeniu. Są dopuszczalne tylko w wyłącznie umaszczenia karego, w różnych odcieniach.
Pochodzenie: Holandia Krew: gorącokrwisty Wzrost: 150 - 168,5 cm Umaszczenie: kare Środowisko: umiarkowane Charakter: spolegliwy, dobry, współpracujący
Komentarze