galop i upadki

Ten opis galopu będzie inny niż standardowe. Tu napiszę o moich przeżyciach z galopem związanych. Będzie o moim pierwszym galopie:

Zmieniłam trenera. Aga przydzieliła mi Pierwiosnka. Nigdy jeszcze na nim nie jeździłam. Było normalnie stęp, kłus. I Agnieszka zapytała czy chcę zagalopować. Odpowiedziałam, że tak, ale jeszcze nigdy tego nie robiłam. Trenerka pokazała mi co trzeba zrobić i… wyszło. Galopowałam! Byłam taka dumna z siebie. Galopu wcześniej nie bałam, nie myślałam o nim. Czasem tyko marzyłam jak cudownie byłoby galopować w terenie, tylko ja i koń… wróćmy do lekcji. Po kilku udanych próbach przeszłam do stępa. Jeździłam 15 min. Stępem i kolejny galop. Tym razem jednak koń nie chciał zagalopować. Zaczął brykać a potem ruszył cwałem (najszybszy koński chód). Mnie wypadły nogi za strzemion. Pierwiosnek wrócił do galopu a ja… zsunęłam się z siodła. Leżałam na ziemi a nade mną stał koń. Aga zaraz do mnie podeszła a ja wsiadłam na konia. Nie bałam się. Potem galopowałam już bez problemu.

Teraz o galopie:

Mimo wszystko cudownie jest galopować . nie ma się czego obawiać.

O upadkach:

Ich również nie należy się bać. Czasem można sobie coś zrobić ale to jak w każdym sporcie. Jeśli jednak spadliście to pomyślcie czy to tylko wina konia. do konia powinno się mieć zaufanie! W większości wypadków to , że jeździec spadł to jego wina! Np. ciągnął konia za wodze bez przerwy walił palcatem… jeśli macie zaufani do konia tona niego wsiądziecie zupełnie bez strachu i wy dacie z siebie wszystko. Upadki pokazują, że konie to jednak żywe i silne zwierzęta.