Niestety do dzisiaj spotyka się przypadki złego traktowania zwierząt, częściej niż byśmy tego chcieli. Zwierzęta traktowane są przedmiotowo, nie mają zapewnionych odpowiednich warunków ani chociaż odrobiny normalności. Niestety w wielu tych przypadkach zagrożone jest życie zwierzęcia czy to domowego, czy hodowlanego. Każda osoba, która jest świadkiem złego traktowania zwierząt czy znęcania się nad nimi jest zobowiązana do tego, aby zareagować. Pomimo tego, że w wielu przypadkach osoba, która widzi krzywdę zwierząt boi się, boi się konsekwencji lub nie wie, gdzie powinna złożyć zawiadomienie. O ile obawy mogą minąć to zawiadomienie o podejrzeniu znęcania się, złych warunkach nie jest dobrą wolą, ale także obywatelskim obowiązkiem co reguluje Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 roku o ochronie praw zwierząt - Zwierzę, jako istota żyjąca, zdolna jest do odczuwania cierpienia, nie jest rzeczą. Człowiek jest mu winien poszanowanie, ochronę i opiekę.
Przede wszystkim należy reagować. Nie można omijać, przymykać oko, czy bagatelizować. Zwierzęta to żywe istoty, które podobnie jak i ludzie czują i odczuwają ból. Zasługują na to, aby traktować je z szacunkiem i dbać o ich potrzeby.
Poza aspektami emocjonalnymi i przyzwoitością, za niereagowanie na zadawanie zwierzętom bólu grozi kara. Każdy, któ widzi cierpiące zwierzę i jego krzywdę ma obowiązek zareagować. Nie można samodzielnie podjąć interwencji jak w przypadku wejścia na podwórko i odebrania zwierzęcia, ale obligatoryjnie należy zgłosić to służbom. Inaczej sprawa wygląda w przypadku reagowania na zadawanie cierpienia, bicie, katowanie czy porzucenie zwierzęcia. Reaguj. Jeśli masz obawy poproś inne osoby o pomoc, a następnie zgłoś całą sytuację odpowiednim służbom. Dzwoniąc na numer alarmowy 112, dzwoniąc na policję, straż miejską czy do najbliższych fundacji i schronisk.
Każde zgłoszenie interwencji powinno zawierać wszelkie podstawowe informacje, które pozwolą służbą działać. Do tych informacji zalicza się:
Zwierzęta, które wymagają pomocy, nie mają zapewnionych odpowiednich warunków, opieki mogą być odebrane w dwóch trybach, które różnią się od siebie chronologią zdarzeń. Dotyczy to zarówno zwierząt domowych odebranych właścicielom, gospodarskich, pracujących a nawet zwierząt laboratoryjnych.
Tryb zwykły - reguluje to art. 7 Ustawy o ochronie zwierząt ust.1. Zwierzę, które traktowane jest w sposób niewłaściwy, określony w art.6 ust 2 może być czasowo odebrane właścicielom na podstawie decyzji wójta, burmistrza, prezydenta miasta. Odebrane zwierzaki mogą zostać przekazane do schroniska, gospodarstwu rolnemu wybranego przez organ decyzyjny, jeśli to zwierzę gospodarskie lub ogrodowi zoologicznemu. Decyzja podejmowana jest po uzyskaniu właściwych informacji od policji, straży miejskiej, lekarza weterynarii lub innego przedstawiciela organizacji społecznej, która statuowanym celem jest ochrona zwierząt. Odebranie czworonogi przekazywane są do wybranego miejsca za zgodą podmiotu przyjmującego.
Tryb interwencyjny - w przypadku, kiedy życie lub zdrowie zwierzaka jest zagrożone u dotychczasowego właściciela lub opiekuna, strażnik, policjant czy upoważniony przedstawiciel organizacji społecznej (która działa na rzecz ochrony zwierząt) ma prawo odebrać zwierzę, zawiadamiając przy tym wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, celem podjęcia decyzji o odebraniu zwierząt.
W obu przypadkach (trybach) kosztami transportu, utrzymania i ewentualnego koniecznego leczenia obciąża się dotychczasowego właściciela lub opiekuna. Niestety zwierzęta trafią do oprawców, jeśli sąd nie orzeknie jawnego zaniedbania i znęcania się. Jeśli chcesz zgłosić interwencję i zadbać o zdrowie i życie czworonoga - pamiętaj o dowodach. To właśnie one wygrywają w sprawy prawne a nie przekonania i zapewnienia. Wykonaj jak najdokładniejsza dokumentacje zdjęciową, filmową stanu zwierzęcia, warunków
To lista wybranych miejsc, instytucji i towarzystw, gdzie można szukać pomocy w związku ze znęcaniem się nad zwierzętami i innymi naruszeniami Ustawy o ochronie zwierząt z dnia 12 sierpnia 1997 roku.
Małopolskie:
Mazowieckie:
Łódzkie:
Pomorskie:
Śląskie:
Wielkopolskie:
Zachodniopomorskie
Dolnośląskie
Świętokrzyskie:
Warmińsko-mazurskie
Lubelskie
Lubuskie:
Podlaskie:
Podkarpackie:
Opolskie:
To tylko niektóre instytucje i stowarzyszenia, które zajmują się ratowaniem zwierząt. Jest ich znacznie więcej a interwencje wystarczy zgłosić do najbliższej fundacji czy schroniska. Z pewnością zareagują w należyty sposób i powiadomią potrzebne organy.
Niestety, ale nie można samodzielnie podjąć się interwencji w celu odebrania cierpiącego zwierzęcia. Nasza interwencja leży po stronie zgłoszenia zaniedbania, co w wielu przypadkach przyczynia się do uratowania zdrowia i życia czworonoga. Prawo do odebrania zwierząt ma tylko policja, straż miejska i uprawnieni przedstawiciele organizacji i fundacji zajmujących się ochroną zwierząt. jednak, aby pupile zostały odebrane potrzebna jest zgoda burmistrza, wójta lub prezydenta miasta, chyba że sytuacja jest na tyle dramatyczna, że zwierzęta odbierane są w trybie interwencyjnym.
Złe traktowanie zwierząt powinno zgłosić do policji jako zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa wobec zwierząt. Policja wzywana także jest przez organizację działające na rzecz zwierząt. Najlepiej jednak udać się na policję i zgłosić pisemne zawiadomienie, ponieważ wówczas musi pojawić się podpis policjanta przyjmującego. Telefoniczne zawiadomienie może nie zostać należycie potraktowane. Niestety do dnia dzisiejszego zgłoszenia o niehumanitarnym traktowaniu często są bagatelizowane. Przy zgłoszeniu należy opisać zaistniałą sytuację i powołać się na ustawę o ochronie zwierząt.
Policję możesz zawiadomić poprzez ogólnopolski telefon komórkowy 997 lub 112, dzwoniąc bezpośrednio do danej komendy lub udając się tam osobiście.
Oprócz policji zaniedbania zwierząt można zgłaszać na straż miejską. Straż miejska także ma prawo odebrać zwierzęta potrzebujące pomocy zarówno w trybie zwykłym, jak i trybie interwencyjnym.
KTOZ, to Krakowskie Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami. To społeczne towarzystwo, działające na rzecz pomocy zwierząt. TOZ swoje początki miało jeszcze za czasu zaboru rosyjskiego a czynny udział brali w nim Henryk Sienkiewicz, Bolesław Prus czy Stefan Żeromski. Niestety wiele stowarzyszeń w późniejszym czasie nie mogło działać z powodu restrykcji. Po zniesieniu obostrzeń TOZ, przerodziło się w KTOZ, które zajmuje się opieką i schronieniem wszystkich gatunków zwierząt. Głównymi celami jest kształtowanie właściwego stosunku do zwierząt, działanie na rzecz humanitarnego obchodzenia się i traktowania zwierząt, zapewnienie pupilom niezbędnych warunków.
Interwencje możesz zgłaszać na numer telefonu 12 421 77 72. Co miesiąc osoby działające w KTOZ’ie odbierają kilka zwierząt odebranych właśnie z interwencji. Dzięki zgłoszeniom udało się uratować wiele żyjących istot i zapewnić im leczenie, opiekę i odpowiednie warunki.
Niestety interwencje inspektorów KTOZ’u, jak i innych organizacji są dramatyczne. Skatowane zwierzęta przez pijanego człowieka, wychudzone z żebrami na wierzchu koty i psy, zwierzęta z guzami, nieleczone od lat. Pobite zwierzęta za pomocą narzedzi, które akurat wpadały pod rękę, czworonogi bez zapewnionego schronienia przed warunkami atmosferycznymi na mrozach, zwierząt bez dostępu do wody i picia czy zamknięte w miejscach bez dostępu światła. To tylko niektóre przypadki z którymi spotkali się inspektorzy. KTOZ działa na terenie Krakowa i małopolski, jednak z pewnością nie odmówią pomocy chociażby w przekazaniu innej fundacji sprawy z całej Polski, bo przecież chodzi o dobro zwierząt. Możesz także poszukać w Internecie fundacji, która pomaga bezbronnym zwierzętom w Twojej okolicy i tam zgłosić zaniedbania. Z pewnością się tym zajmą.
Jeśli chcesz pomóc zwierzętom możesz także wesprzeć działania KTOZ;u przez dary rzeczowe dla zwierząt bezdomnych, przekazanie 1% podatku czy datków pieniężnych. Możesz także zostać wolontariuszem, który będzie pomagał w opiece nad zwierzętami i przywracał im wiarę w ludzi, która niekiedy w tragiczny sposób została odebrana.
Zanim zgłosisz interwencje, spróbuj dowiedzieć się o zaniedbanym zwierzaku jak najwięcej. I nie mowa tu o widocznym trzymaniu psa na łańcuchu, czy tragicznych warunkach bytowych, ale o wystających żebrać czy ogólnej słabej kondycji, które nie zawsze oznaczają, że pupil nie ma zapewnionej należytej opieki i miłości. Niestety choroby dopadają także naszych czworonożnych przyjaciół a wiele z nich może objawić się nagłym spadkiem masy ciała, czy pogorszeniem się ogólnej kondycji. W wielu przypadkach nawet usilne próbowanie poprawić kondycję czworonoga i jego samopoczucie nie przynoszą zamierzonych efektów lub po prostu leczenie jest na tyle czasochłonne.
Jeśli nie masz pewności czy stan czworonoga wynika z jawnego zaniedbania czy znęcania się przez właściciela czy złego stanu zdrowotnego, spróbuj porozmawiać z właścicielem. W niektórych przypadkach udaje się przemówić opiekunowi do rozsądku, jeśli faktycznie ze zwierzakiem dzieje się coś złego i pupil zostaje przekazany do odpowiednich służb, które się nim zajmą.
Jednak, gdy nie posiadasz możliwości skontaktowania się z właścicielem zaniedbanego pupila lub po prostu masz obawy przed konfrontacją z daną osobą, możesz zgłosić interwencję do odpowiednich służb, które całą sytuację wybadają za Ciebie i w razie konieczności powinny podjąć odpowiednie kroki, aby zapewnić pupilom warunki, na jakie zasługuje.
Jeśli jesteś świadkiem sytuacji, gdzie zwierzę zostaje wyrzucone z pojazdu lub porzucone w lesie, rowie czy innych miejscach jak najszybciej zapisz numer rejestracyjny samochodu, markę i model, zrób jak najwięcej zdjęć, które mogą się okazać niezwykle przydatne podczas poszukiwania sprawcy i w późniejszych sprawach karnych. Im szybsza reakcja, tym lepiej. Następnie zadzwoń na policję, zgłaszając całe zajście i jak najlepiej opisując całe wydarzenie. Zaopiekuj się zwierzakiem. Musisz być przy tym jednak spokojny, ponieważ pupil może być naprawdę wystraszony.
Jeśli posiadasz zwierzę domowe, masz obowiązek zapewnić mu pomieszczenie chroniące przed zimnem, upałami i opadami atmosferycznymi, z dostępem do światła dziennego, umożliwiające swobodną zmianę pozycji ciała, odpowiednią karmę i stały dostęp do wody zgodnie z art.9 ustawie o ochronie zwierząt. Zabrania się trzymania zwierząt na uwięzi dłużej niż 12 godzin w ciągu dnia.
Osoba, która napotka porzuconego psa czy kota (w szczególności na uwięzi) ma obowiązek powiadomić o tym najbliższe schronisko dla zwierząt, straż miejską lub Policję.
Kto utrzymuje zwierzęta gospodarskie jest zobowiązany do zapewnienia im właściwej opieki i warunków bytowania. Warunki nie mogą powodować urazów i uszkodzeń działa. Jeśli zauważysz, źle traktowane krowy, świnie, konie i inne zwierzęta gospodarskie, które potrzebują pomocy - zgłoś to odpowiednim służbom. One także powinny mieć odpowiednie warunki.
Nie wszyscy zdają sobie z tego sprawę, jednak w polskim prawie znęcanie się nad zwierzętami jest karalne. Zostało to wyrażone w art. 35 ust 1a ustawy o ochronie zwierząt. Niestety są to zapisy dość stare, nieadekwatne do dzisiejszych realiów a wyroki sędziów nie są jednoznaczne. Jako znęcanie rozumie się zadawanie bólu zwierzętom, skazywanie na cierpienie lub świadome dopuszczanie do tego. Między innymi bicie, drażnienie zwierząt, obcowanie płciowe (zoofilia), przeciążanie zwierząt, porzucanie. Znęcanie zachodzi, gdy występuje bezpośredni zamiar, czyli świadome dopuszczanie do takiej sytuacji, które nie powinna mieć miejsca.
Znęcanie się nad zwierzętami jest przestępstwem, które podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Szczególnie okrucieństwo polega karze pozbawienia wolności do lat 5. Dodatkowo sąd może orzec zakaz posiadania wszelkich zwierząt na czas określony lub dożywotni. Karalne jest także zabijanie i uśmiercanie, oraz ubój niezgodny z panującymi zasadami. Podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
Jeśli przestępstwo zostało związane z wykonywanym zawodem lub czynności, które wymagają zezwolenia sąd może dodatkowo orzec między innymi zakaz wykonywania określonych, lub wszelkich zawodów związanych ze zwierzętami. Oprócz tego sąd może orzec nawiązkę w wysokości od 1 000 do 100 000 złotych kary na wskazany cel związany z dobrem i ochroną zwierząt.
Z roku na rok kary za znęcanie się nad zwierzętami bywają coraz surowsze. Ma to związek z rosnącą świadomością społeczeństwa, wrażliwością społeczną, empatią do zwierząt. Jednak kary wziąć nie są na tyle surowe, aby odwieść od takich czynów. Jeśli zauważysz znęcanie się nad zwierzętami - reaguj. One też czują, cierpią. Zasługują na szacunek i dobre traktowanie. Jeśli zastanawiasz się, gdzie zgłaszać źle traktowane zwierzęta to opcji jest naprawdę dużo. Wybierz straż miejską, policję lub zawiadom pobliskie schronisko dla zwierząt czy fundację. Oni będą wiedzieć co z daną sytuacją zrobić. Jednak, jeśli zgłaszasz do policji czy straży miejskiej warto również zgłosić do schroniska czy fundacji, które sprawdzą, czy organy wypełniły swoje zadania. Często policja nie interweniuje nie widząc o tym, że ma takie prawo lub nie stwierdzają nieprawidłowości.
W naszym kraju są jasne zapisy prawne, znajdujące się w ustawie o ochronie zwierząt z 1997 roku, które jasno wymieniają niehumanitarne traktowanie zwierząt. ustawa o ochronie zwierząt artykuł 6 mówi, każde zwierzę wymaga humanitarnego traktowania. W artykule 6 zabrania się znęcania nad zwierzętami w tym:
Oprócz tego wedle artykułu 9, zabrania się trzymania zwierząt domowych na uwięzi w sposób stały dłużej niż 12 godzin na dobę, lub powodujący uszkodzenie ciała, cierpienie, niezapewnienie możliwości niezbędnego ruchu. Długość uwięzi nie może być krótsza niż 3 m. Nagminne rozmnażanie zwierząt w celach zarobkowych. a także rozmnażanie zwierząt bez odpowiednich uprawnień hodowlanych, pozostawienie psa w samochodzie podczas mrozów czy upałów. Zabronione jest wprowadzenie do obrotu zwierząt domowych na targowiskach, giełdach i targach, prowadzenie targowisk ze sprzedażą zwierząt domowych, wprowadzania do obrotu psów i kotów poza miejscem ich hodowli. Co ważne, zabronione jest puszczanie psów bez możliwości ich kontrolowania i oznakowania umożliwiającego identyfikację właściciela lub opiekuna. Przepis ten nie dotyczy posesji prywatnej, jeśli teren jest ogrodzony.
Mandat można dostać za trzymanie psa na łańcuchu przed ponad 12 godzin, brak budy, jedzenia czy wody. Kara w postaci mandatu jest szybsza i niekiedy także skuteczniejsza niż skierowanie sprawy do sądu. Ukaranie pieniężne często jest “bolesną”nauczką, która daje do myślenia. Mandat zostanie wystawiony także na targowiskach i bazarach, gdzie uskutecznia się handel zwierzętami. W niektórych przypadkach zwierzęta te są odbierane. Mandat dostanie też nabywca zwierzaka z targów czy bazarków, ponieważ nabywanie żywej istoty w ten sposób jest nielegalne. Osoby, które rozmnażają zwierzęta w celach handlowych i zarobkowych i nie posiadają do tego odpowiednich uprawnień także mogą spodziewać się sporego bloczka mandatowego. Wystawiane mandaty wpisywane są do rejestru, dzięki czemu jeśli po raz kolejny ukarany zostanie przyłapany na czynie zabronionym wysokość kolejnego mandatu będzie znacznie wyższa lub od razu sprawa zostanie zgłoszona do sądu.
Jeśli jednak zdrowie lub życie zwierzęcia jest zagrożone, a oprawca dokonał znacznie poważniejszego znęcania się nad czworonogami może grozić mu do 3 lat pozbawienia wolności. W szczególnych wypadkach nawet do 5 lat, grzywny znacznie wyższe niż mandaty i nawiązki na cele charytatywne nawet do 100 000 złoty.
Znęcanie się nad zwierzętami stanowi przestępstwo w świetle polskiego prawa. W ustawie o ochronie zwierząt z 1997 roku jasno opisane są wskazane przykłady znęcania się nad zwierzętami. Polega ono na zadawaniu bólu oraz cierpienia w tym ustawodawca podał przykłady - umyślne zranienie lub okaleczenie, bicie zwierząt, złośliwe straszenie lub drażnienie, porzucenie zwierzęcia, organizowanie walk zwierząt, utrzymanie zwierząt bez odpowiedniego pokarmu lub wody czy wystawianie zwierząt domowych lub gospodarskich na działanie warunków atmosferycznych, które zagrażają jego życiu lub zdrowiu. Jeśli sprawca popełni któryś z czynów będzie odpowiadać karnie. Znęcanie się nad zwierzętami zagrożone jest karą pozbawienia wolności do lat 3. Jeśli jednak zachodzą przesłanki o szczególnym okrucieństwie oprawca może spodziewać się kary pozbawienia wolności do lat 5. Podstawą odpowiedzialności karnej jest art. 35 ustawy o ochronie zwierząt. Karalne są wszystkie zachowania wypunktowane w ustawie o ochronie zwierząt.
Trzeba mieć na uwadze to, że ustawa o ochronie zwierząt nie reguluje jasno słowa interwencja, jednak opisany charakter całej procedury właśnie nią jest. Żeby do interwencji doszło muszą być jasne przesłanki do zaniedbania zwierząt czy ich odebrania. Zwierzę, które traktowane jest w sposób określony w art. 6 ust. 2 ustawy o ochronie zwierząt musi otrzymać pomoc. Chodzi o jasne oddzielenie sprawcy od ofiary, zapewnienie opieki i pomocy. Interwencja może odbywać się w trybie zwykłym i trybie przyśpieszonym. Zabranie jednak zwierząt przez oba tryby występuje jedynie w charakterze czasowym. Dopiero po jasnym orzeknięciu przesłanek, dowodów (dlatego dowody są tak ważne), zwierzęta te są przekazywane dalej i zabierane oprawcom na stałe. Wiele jednak oprawców zrzeka się zwierząt już podczas interwencji uznając je za niepotrzebne, za ciążący kamień.
W interwencji liczy się dobro, zdrowie i życie czworonoga, który zasługuje na humanitarne traktowanie. Niestety do dzisiaj spotyka się wiele przypadków znęcania się czy chociażby nie zagwarantowania jakiegokolwiek minimum. W trybie interwencyjnym liczy się dobro zwierząt i udzielenie im w jak najszybszym czasie pomocy, opieki weterynaryjnej. Utrzymywanie zwierząt w stanie nieleczonej choroby jest przesłanką do odebrania czworonoga. Każdy stan zagrożenia czworonoga to przesłanka do odebrania i dania szansy na lepsze jutro.
Znęcanie się to nie tylko bicie czy katowanie. To także brak odpowiedniej opieki, leczenia, żywienia, brak przestrzeni. Mimo wciąż jakby się wydawało rosnącej świadomości dotyczącej ochrony zwierząt, ich potrzeb, wciąż można spotkać miejsca, gdzie zwierzęta nie mają zapewnionego minimum, nie wspominając o ich dobrostanie. Ustawa o ochronie zwierząt w swoich zapisach nie posługuje się dokładnym określeniem “interwencja”, jednak opis całej procedury jest jasny. Ustawa reguluje pomoc zwierzętom, które wymagają pomocy. Chodzi o odizolowanie ich od oprawcy ryw sposób bezpieczny do warunków, gdzie nie grozi im już nic złego i gdzie zapewnione mają odpowiednie warunki.
Schroniska są przepełnione. Z tygodnia na tydzień przybywają nowe zwierzęta Odłowione, bezdomne, z interwencji, takie, które potrzebują opieki, miłości. Niestety miejsca są ograniczone a zwierząt przybywa. Pomocne okazują się domy tymczasowe, które są miejscem, gdzie pupile w domowych warunkach mogą oczekiwać na adopcję zaznając trochę “normalności”, która w wielu przypadkach została zabrana kilka lat wcześniej. To także miejsce, gdzie zwierzęta uczą się zaufania i podstawowych zachowań. Przebywanie w boksie schroniskowym to duży stres, co nie wpływa korzystnie zarówno na zdrowie psychiczne, jak i fizyczne.
DT, czyli domy tymczasowe to miejsce, w którym zwierzak przebywa tymczasowo, aż w końcu znajdzie upragniony dom. Nie jest jednak powiedziane, ile będzie tam przebywać. Zwierzęta mogą tam trafić prosto z interwencji, jednak najczęściej jednak trafia najpierw do schroniska, gdzie udzielana jest mu pierwsza pomoc, zostają wykonane konkretne badania w celu zbadania stanu zdrowia czy podania pierwszych leków.
Do obowiązków domu tymczasowego zalicza się codzienna opieka nad zwierzęciem, w tym także socjalizacja, co jest niezwykle ważne, podawanie potrzebnych leków czy systematyczne wizyty u weterynarza (co w przypadku czworonogów odebranych z interwencji jest często spotykane), praca z behawiorystą, nauka funkcjonowania, Oprócz tego podczas codziennych czynności poznaje się charakter czworonoga co znacznie ułatwia późniejsze znalezienie domu.
Tworząc dom tymczasowy dajesz szansę na socjalizację, spokój, bezpieczeństwo i poczucie bliskości. W takim miejscu przy poświęceniu, czasu i pracy wycofany zwierzak odżywa, a co za tym idzie wzrastają jego szansę na docelową adopcję. Rozstania później mogą być trudne, wzruszające, dlatego zanim postanowisz zostać DT upewnij się, że podołasz tym emocjom. To także świadomość, że dzięki Tobie kolejny zwierzak mógł znaleźć kochający dom a jego wcześniejsze doświadczenia zostaną przykryte samymi cudownymi chwilami u boku kochającego opiekuna.
Zanim zostaniesz domem tymczasowym zastanów się, ile czasu możesz poświęcić, jakie warunki lokalowe możesz zagwarantować, czy wolisz psy czy koty, a może jest Ci to obojętne, czy posiadasz już jakieś zwierzęta, jeśli tak to jak one reagują na inne czworonogi, czy posiadasz już doświadczenie w opiece nad zwierzętami a może masz też doświadczenie w pracy ze zwierzętami co niezwykle pomocne może być w [przypadku pupili trudnych i po przejściach, z traumą czy brakiem zaufania. Następnie zgłoś się do wybranej przez siebie fundacji czy schroniska i zgłoś deklarację chęci zostania takim domem tymczasowym. Jeśli znajdzie się pupil, który będzie Cię potrzebował to skontaktują się z Tobą. Weź jednak pod uwagę, że może to potrwać i niektóre plany będziesz musiał zmienić. Pamiętaj także, że nie wiadomo na jak długo pupil zostanie u Ciebie zanim znajdzie nowy dom.
Pogotowie dla Zwierząt to organizacja społeczna, która działa na rzecz ochrony i humanitarnego traktowania zwierząt. Ich celem jest także upowszechnianie wiedzy na temat praw zwierząt. Takie pogotowie prowadzi interwencje, odbiera zwierzaki potrzebujące, pomaga znaleźć nowy kochający dom. Do głównych zadań pogotowia dla zwierząt zalicza się ratowanie zwierząt bezdomnych, rannych, chorych, dzikich, porzuconych czy tych, które uległy wypadkowi. Zakres działania obejmuje także udzielenie pierwszej pomocy zwierzętom rannym i chorym, czy transport pupili do schroniska, lecznicy czy ośrodka rehabilitacji.
To najczęstsze miejsce, gdzie trafiają zwierzęta z interwencji, czy bezdomne. Wolontariusze i osoby pracujące w schronisku zajmą się potrzebującym czworonogiem i zagwarantują mu
Gvarant BHPTwoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze