Gra polo

Historia

Uważa się, że polo powstało w Persji ok. 2,5 tys. lat temu. Następnie uzyskało popularność w Chinach, Japoni i Tybecie, gdzie gry nauczyli sie brytyjscy żołnierze, którzy przesłali jej opis do Angli. Żołnierze w Anglii zaczęli uprawiać własną wersję sportu, bazującą na otrzymanym opisie, a brytyjscy osadnicy przenieśli ją do Argentyny.

No i tak to się zaczęło:D.

Zasady gry:
Mecze polo rozgrywane są na trawiastym lub ośnieżonym boisku o długości 274 m i szerokości 183 m. Większość boisk jest ogrodzona niską bandą, aby piłka nie wylatywała poza boisko. Bramki zbudowane są z tyczek oddalonych od siebie o 7.3 m. Powinny być łamliwe i łatwo się przewracać, aby nie powodować urazów konia lub jeźdźca. W drużynie są cztery osoby - dwóch napastników, środkowy i obrońca. Numerem pierwszym jest gracz, do którego należy przejęcie piłki i przeprowadzenie jej do przodu, aby strzelić bramkę. Numerem drugim jest kolejny gracz ataku - współpracuje blisko z numerem jeden, aby przebić piłkę jak najdalej na stronę przeciwnika i zwiększyć szanse strzelenia gola. Numer trzeci jest pośrednikiem między dwoma zawodnikami ataku, a obrońcą. Jest to bardzo wszechstronny zawodnik - musi taki być, ponieważ często musi grać w obronie lub w ataku i zdobywać punkty. Często gracz nr. 3 jest kapitanem drużyny - jest to najlepszy i najbardziej doświadczony zawodnik w drużynie. Zawodnik nr. 4 jest obrońcą - jest to jego główne zadanie.

Mecz podzielony jest na sześć siedmiominutowych okresów. Takie okresy nazywane są chukkas. Każdy gracz do przekazywania piłki używa malety - bambusowego kija z drewnianą główką. Wszyscy gracze w polo otrzymują handicap. Waha się to między -2 do +10 goli. Oznacza on wartość gracza dla drużyny. Wszystkie drużyny dostają handicapy, wskazują na poziom drużyny.