Hipoterapia (słowo tworzą dwa wyrazy greckie: hippos - koń i therapeuticos - leczniczy; termin ten został wzięty z Zachodu, gdzie jest używany od ponad 40 lat) - jest to działanie mające na celu przywracanie zdrowia i usprawnianie przy pomocy konia i jazdy konnej. Uniwersalność hipoterapii polega na jednoczesnym oddziaływaniu ruchowym, sensorycznym, psychicznym i społecznym. Hipoterapia stosowana przez profesjonalnych instruktorów, przy przestrzeganiu wskazań i przeciwwskazań, stanowi cenne uzupełnienie kompleksowego usprawniania rehabilitacyjnego osób niepełnosprawnych. Ta forma rehabilitacji jako metoda psychoruchowego, sensomotorycznego oddziaływania na pacjenta, ma podstawy neurofizjologiczne.
W Polsce hipoterapia definiowana jest jako ogół zabiegów terapeutycznych, do których wykorzystuje się konia. W ramach hipoterapii wyodrębnia się następujące formy:
- terapeutyczną jazdę konną - pacjent, bez wykonywania jakichkolwiek ćwiczeń, poddawany jest ruchom konia w różnych pozycjach (np. w siadzie przodem, tyłem, w leżeniu)
- rehabilitację konną - pacjent poza terapeutyczną jazdą konną wykonuje ćwiczenia w różnych pozycjach pod okiem fizjoterapeuty
- terapię kontaktem z koniem - której istotą jest emocjonalny kontakt pacjenta z koniem, sytuacja terapeutyczna, a nie sama jazda (pacjent może w ogóle nie siedzieć na koniu); stosowana u pacjentów ze znacznym i głębokim upośledzeniem umysłowym, cechami autystycznymi, zaburzeniami psychicznymi
Ponadto wyróżnia się: - woltyżerkę pedagogiczno-terapeutyczną, zalecaną w przypadkach zaburzeń integracji senso-motorycznej,
- jazdę konną rekreacyjną i sportową osób niepełnosprawnych, która nie stanowi części hipoterapii, ale jest z nią ściśle związana i ma aspekt terapeutyczny.
Poprzez kontakt z żywym zwierzęciem dziecko zyskuje nowego przyjaciela; poznaje jego imię, uczy się współżycia z inną żywą istotą. Koń jest większy od pacjenta, ale jest mu posłuszny, co pozwala dziecku na wzrost odwagi, poczucia sukcesu, a tym samym własnej wartości. Zajęcia, w których dziecko czynnie uczestniczy, wpływają na wzrost koncentracji, samokontroli, pobudzają inicjatywę, dają lepsze zrozumienie własnych możliwości i potrzeb. Jeżeli hipoterapia jest prowadzona fachowo, zajęcia odbierane są jako zabawa. Dziecko nie ma świadomości, że są to ćwiczenia, tyle że prowadzone w innej formie, ponadto dla niektórych dzieci jest to jedyna możliwość przebywania na świeżym powietrzu, wśród innych dzieci. KW.
Komentarze