HISTORIA KONIA- EWOLUCJA RODZAJU EQUUS cz.3

KOŃ LEŚNY
Większość naukowców zgodna jest co do tego, że Koń Leśny (Equus caballus silvaticus) przeżył do okresu postglacjalnego. Mógł on mierzyć ok. 152 cm w kłębie i ważyc ok. 545 kg, jednak był lżejszy o dzisiejszych koni pociągowych. Pokryty był grubą, szorstką sierścią i obfitą grzywą i ogonem. Mał duże kopyta przystosowane do podmokłych terenów. Sierść mogła być pokryta plamkami i mogła składać się z brązowych i czrnych włosków. Szczątki Konia Leśniego znaleziono w Skandynawii. ich wiek ocenia się na 10 000 lat, podczas gdy inne znaleziska z północno-wschodnich Niemiec, oceniane na 3000 lat, wykazują znaczne podobieństwo do współczesnego, maswnego szwedzkiego konia zimnokrwistego, a także innych, mniej szlachetnych ras koni ciężkich.

KOŃ PRZEWALSKIEGO
Koń Przewalskiego (Equus caballus przewalskii) to jedyny obecnie żyjący, prawdziwie dziki koń. Został odkryty w stepach Azji Środkowej przez rosyjskiego odkrywcę Mikołaja Michajłowicza Przewalskiego w 1879r. (Więcej na temat Konia Przewalskiego można będzie przeczytać w którejś z kolejnych notek)

TARPAN
Tarpan (Equus caballus gmelini) był to dziki, prymitywny koń, który przywędrował do wschodniej Eurpy i na ukraińskie stepy. Ostatki dziki Tarpan, a była to klacz, padł w Askanii Nowej (na północy Krymu na ukrainie) w 1880r. (Więcej na temat Tarpane w którejś z kolejnych notek)

KOŃ TUNDRY
Szczątki Konia Tundry znajdowano wraz ze szczątkami mamutów w dolinie Jana, w północnowschodniej Syberii, skąd w 1964 r. donoszono o obecności grup białych, dzikich koni. Generalnie uznaje się, że Kon Tundry w niewielkim stopniu lub wcale nie wpłynął na pogłowie koni hodowanych współcześnie przez człowieka.

NIESTETY NIE UDAŁO MI SIĘ ZNALEŚĆ ZDJĘĆ KONIA TUNDRY I KONIA LEŚNEGO