Hybrydy

Jest to mieszanka innych koniowatych z koniem domowym.
Najczęstszą krzyżówką jest konia z osłem, a nawet konia z zebrą.

Właśnie taką krzyżówką jest Zebroid: (krzyżówka między zebrą a innym koniowatym (np., koń lub osioł)). Zebroidy najczęściej dziedziczą psychikę po rodzicach innych niż zebra i zazwyczaj postawę, a po zebrze sztywno sterczącą grzywę i paskowanie umaszczenie, które jest mniej wyraźne i zajmuje mniejszą powierzchnię ciała niż u zebry. Przeważnie paski na sierści znajdują się na kończynach i okolicach karku. Występują różne rodzaje zebroidów i mają różne nazwy w zależności od tego, z jakich krzyżówek pochodzą. W hodowli tych hybryd najczęściej krzyżuje się zebrę z koniem domowym rzadziej z osłem. Jak większość hybryd, zebroidy, ze względu na tzw. wybujałość mieszańców, są cenione za odporność na choroby i pasożyty oraz swoją wytrzymałość. Ponieważ zebry są bardzo trudne do oswojenia, krzyżowanie ich z końmi lub innymi koniowatymi, umożliwia wykorzystanie tych zwierząt w trudnym klimacie i bardzo prymitywnych warunkach. W odróżnieniu od zebry, zebroida można oswoić i ujeżdżać bądź użytkować jucznie.
Zebra krzyżując się z koniem, często daje niepłodne potomstwo.
Hybryda zebry z osłem nazywamy zeedonk
Hybryda zebry z koniem nazywamy zebrula

Inną hybrydą jest:
Muł, krzyżówka klaczy konia i ogiera osła. Tylko 5 % klaczy mulic jest płodnych. Muły są bardzo wytrzymałe, szczególnie używane jako zwierzęta juczne.
Osłomuł krzyżówka ogiera konia domowego i klaczy osła. Całkowicie bezpłodny, cechy podobne do matki, sierść szara jasny brzuch ogon zakończony „pędzelkiem” niższy i słabszy od muła