Jedno spojrzenie na sierść nie wystarczy więc, żeby odróżnić od siebie konie. Znawcy koni zwracają uwagę także na inne rzeczy.
Odmiany - to białe plamy na głowie lub kończynach konia. Trzeba sie nauczyć nazw najczęściej występujących odmian.
Wysokość w kłębie - mierzona w centymetrach. Kłąb - to kostna wyniosłość w miejscu, gdzie kończy się szyja a zaczyna grzbiet konia. Podczas wykonywania tego pomiaru przy lewym przednim kopycie stawia się specjalną laske zoometryczną zaopatrzoną w podziałkę i poziome ramię. Nastepnie odczytuje się wysokość w kłębie na podziałce.
Kaliber - oznacza on stosunek masy ciała do wysokości w kłębie. Mowiąc prościej, mówi o kościstości konia, czyli o tym czy koń jest ciężkiej, masywnej czy lekkiej budowy, czy ma delikatne czy mocne stawy szeroką czy wąską klatke piersiową itd. Koń dużego kalibru może więcej unieść i uciągnąć niż koń równie wysoki w kłębie, lecz o lżejszym kalibrze. Zarazem jednak częściej jest mniej zwrotny i szybki.
Format - kiedy patrzymy na fotografię stojącego konia, możemy jego tułów i kończyny, a więc prawie całą sylwetke wpisać w jakąś figure geometryczną. W zależności od tego, czy jest to kwadrat czy prostokąt mówi się o koniu ""w prostokącie"" i ""w kwadracie"" w rożnym stopniu nadają się do rozmaitych konkurencji jeździeckich.
To były najważniejsze cechy, dzięki którym fachowcy rozróżniają konie. Jest jednak jeszcze wiele innych cech przydatnych do identyfikacji. Niektóre konie mają np.szczególnie grube i gęste włosy grzywy i ogona, inne zas gęsto owłosione pęciny. Rozróżnianie koni na pierwszy rzut oka i opisywanie ich fachowymi i prawidłowymi określeniami wymaga wielu ćwiczeń. Najlepiej słuchać uważnie, jak rozmawiają o tym znawcy koni, i nie wstdzić się pytać, gdy czegos się nie zrozumie!!!!!!!!
Komentarze