Jak zostać zawodowym jeźdźcem - szkółka jeździecka galopuje.pl

Jaki kierunek studiów wybrać, aby móc w przyszłości zawodowo związać się z jeździectwem?

Moje wyksztalcenie nie ma kompletnie żadnego związku z związku jeździectwem. Z wykształcenia jestem mechanikiem samochodowym. Nie ukrywam, że duży wpływ na wybór szkoły mieli moi rodzice, bo wówczas nie było jeszcze szkół jeździeckich, a jakieś wykształcenie musiałem mieć. Niestety, w Polsce brakuje szkół, które mogłyby nauczać w kierunku jeździectwa. Jedynie zostaje nam AWF w Trójmieście. Uważam osobiście, obserwując własne doświadczenia, że najważniejsza jest tu praktyka i doświadczenie z końmi. Tu należy kłaść największy nacisk. Oczywiście, chciałbym, aby moje dzieci skończyły jakieś studia nie związane z jeździectwem, a konie były ich drugą specjalizacją. Musimy tak robić, ponieważ w porównaniu z innymi krajami posiadamy zbyt mało szkoleniowców i nie jest u nas rozwinięta edukacja w tym kierunku. Warto zatem zabezpieczyć się, posiadając jakąś inną specjalizację.

Dla przykładu opowiem o tym, jak wygląda edukacja jeźdźca w Niemczech. Tam dzieciaki w wieku 16 lat są kierowani do stajni jako uczniowie, pracując tam 6 dni w tygodniu. Chodzą do szkoły tylko jeden dzień w tygodniu i wtedy poznają teorię. Niemcy kładą nacisk na praktykę, bo teorii można nauczyć się bardzo szybko i to bez wyjątku. Niemcy mają wreszcie infrastrukturę – są ośrodki szkoleniowe, jest mentor, który posiada uprawnienia trenerskie i który szkoli tych młodych ludzi.


Czy można zrobić karierę jeździecką, nie posiadając własnego konia?

Oczywiście, że tak! Ja dopiero w wieku 30 lat stałem się właścicielem konia. DO tego czasu, przez wiele lat, jeździłem na koniach wypożyczonych od innych ludzi. Fakt, jest to uciążliwe i mało przyjemne, ponieważ właściciel stawia jakieś wymagania, ale jest to jednocześnie bardziej mobilizujące, bo młody człowiek wie, że musi pracować, wypracować sukces, pokazać, że chce robić wyniki. W Kwidzynie, gdzie zaczynałem karierę w wieku 12-13 lat jeździliśmy na koniach pożyczanych od starszych zawodników. Były to jazdy rotacyjne, tzn. jednego dnia na jednym koniu, drugiego dnia na innym. Konie były pożyczane, sprzedawane. Jednak z biegiem czasu, jeśli zawodnik nabrał doświadczenia i pokazał, że coś potrafi otrzymywał konia. Musicie wiedzieć jedno –100 procentowe zaangażowanie i wola walki zawsze doprowadzą Was do sukcesu.