Jaka pasza dla mojego konia?

Pasze podawane koniom można podzielić na trzy podstawowe grupy: objętościowe, treściwe i uzupełniające,
Pasze objętościowe są rodzajem wypełniacza przewodu pokarmowego i powinny być podstawowym składnikiem codziennej diety konia (zwłaszcza dobre siano).
Charakteryzują się niską koncentracją składników odżywczych, otóż białek, tłuszczów i węglowodanów, natomiast miast zawierają dużo niewykorzy­stywanego w procesie trawienia balastu, tzw. włókna (w magazyn którego wchodzi m. in. celuloza) w tym także wody.
I dokładnie w porównaniu do jej zawartości pasze objętościowe dzielimy na:
-soczyste – np. pastwisko, skoszona zielonka, kiszonka,sianokiszonka, rośliny okopowe (buraki, marchew);
Marchew -charakteryzuje się działaniem dietetycznym, mlekopędnym a także ma właściwości odro-baczające. Marchewka jest doskonałym uzupełnieniem żywienia zimowego dla wszystkich grup koni w dawkach 2-3 kg dziennie. Maksymalne dawki mogą wynosić do 10 kg. W żywieniu koni roboczych a także opasanych na masakra można używać buraki pastewne a także ziemniaki w dawkach od 5 do 10 kg.
Ziemniaki – stosowane są przeważnie do tuczenia koni zimnokrwistych, podaje się je parowane albo pieczone.
Buraki cukrowe- stosowane dla urozmaicenia diety.
Pastwisko -. Zielonka z dobrego pastwiska dostarcza koniom białka o dobrym składzie aminokwasowym, dużej ilości witamin a także związków mineralnych. Do gatunków traw z zapałem wyjadanych przez konie należą wiechlina łąkowa, życica trwała, tymotka łąkowa, kostrzewa łąkowa, mietlica biaława, wyczyniec łąkowy a także kupkówka pospolita. Cennymi w poroście są rośliny motylkowe, a głównie koniczyna biała w tym także zioła. Na pastwisku konie mają sposobność swobodnego wyboru poszczególnych gatunków roślin. Na jednego konia należy przydzielać około 0,3 do 1 ha prawidłowo zagospodarowanego i pielęgnowanego pastwiska. Na dobrym pastwisku roczniaki pobierają na dzień od 30 do 40 kg zielonki, a starsza młodzież i konie dorosłe, przede wszystkim klacze karmiące, 40-60 kg.
Zielonka – w żywieniu koni niedobory albo niedobór trawy pastwiskowej można zastępować zielonkami z łąk albo upraw polowych (zielonki z traw, motylkowych z trawami). Maksymalne dawki zielonek mogą wynosić 5-6 kg na 100 kg masy ciała. Paszę zieloną można serwować jedynie dopiero skoszoną, nie zagrzaną bez piasku i ziemi.
Kiszonki – dobrej jakości z kukurydzy a także z podsuszonych traw mogą być stosowane dla koni roboczych, klaczy zimnokrwistych utrzymywanych dla produkcji źrebiąt z przeznaczeniem na masakra a także opasanych źrebiąt. Dawki kiszonek dla koni ras szlachetnych mogą wynosić 10-15 kg, dla koni zimnokrwistych do 15-20 kg.
Sianokiszonki mogą w części zastępować sałata w żywieniu koni. W siano-kiszonce dla koni powinno być około 40% suchej masy. Przy 50-60% udziału suchej masy spotyka się zbyt wysokie pH i pewnie przychodzić do rozwoju bakterii chorobotwórczych. Zdarzają się przypadki zatrucia koni żywionych sianoki-szonką. Dawki sianokiszonki mogą być podwójnie wyższe od dawek siana.
- suche – np. Szmal łąkowe albo z roślin uprawnych, słomka pastewna itp.
Siano łąkowe – stanowi podstawową paszę w żywieniu koni. Dostarcza energii, białka, soli mineralnych i witamin a także jest niezbędne do prawidłowej pracy przewodu pokarmowego. Wartość pokarmowa siana zależy od: składu botanicznego, terminu koszenia, metody zbioru a także przebiegu pogody. Minimalna doza dzienna siana nie powinna być niższa aniżeli 1 kg na 100 kg masy ciała. Najczęściej paszę tę podaje się w ilości 5-7 kg. W żywieniu koni bezrobotny albo luźno chodzących do pracy sałata w dawkach 10-12 kg pokrywa ich potrzeby pokarmowe. Przed skarmieniem powinno przerosnąć czas tzw. wypocenia, podczas którego traci pewne szkodliwe substancje. W składzie dobrego siana powinny być słodkie trawy z domieszką ziół a nie kwaśne i turzyce. Siana z roślin motylkowych można używać w żywieniu wszystkich grup koni w dawkach do 1/3 siana łąkowego.
Słoma – Do tej drużyny pasz zalicza się słomy roślin zbożowych i strączkowych a także łuska, łuski i strączyny. Słomka to karma niewiele pożywna. Używana jest przede wszystkim jako napełniacz przewodu pokarmowego i ściółka.
Drugą grupę stanowią pasze treściwe. charakteryzują się one wysoką kon­centracją składników odżywczych w zależnie małej objętości. Do pasz treściwych zaliczamy wyjątkowo ziarna zbóż (owies, jęczmień, kukurydza), otręby pszenne a także różnego rodzaju granulaty i mieszanki przygotowane specjalnie dla koni, wsparte o ziarna z dodatkiem np. melasy, suszu traw itp.
Ziarna zbóż –
Owies jest podstawową paszą treściwą dla koni. Jego nasiono jest miękkie, a znaczna budowa łuski przeciwdziała pęcznieniu w żołądku. Owies funkcjonuje na konie wzmacniająco. Koniom można obsługiwać owies w całości Dawki owsa w żywieniu koni w stosunku do zapotrzebowania mogą wynosić od 1 do 10-12 kg. Najczęściej wahają się one od 3 do 7 kg
Jęczmień ma o około 10% większą wartością energetyczną wobec owsa. W żywieniu koni podajemy go ześrutowany albo gnieciony. Jęczmień można używać w żywieniu koni w ilości 3 do 4 kg. W mieszance z owsem porcja jęczmienia nie powinien wychodzić poza ramy 1/3 całej dawki.