Jazda konna - przed, w trakcie, po

Prawidłowe dosiadanie konia, ze względu na bezpieczeństwo osobiste jest szczególnie ważne, dlatego musi być wykonywane według podanych wskazówek i zaleceń trenera.

Po osiodłaniu konia, należy zdjąć z jego szyi wodze (przy ogłowiu z wytokiem wodze zostawiamy na szyi), stanąć po lewej stronie konia i ująć wodze prawą ręką w odległości ok. 10 cm od pyska.

Trzyma się je w zaciśniętej dłoni, rozdzielając palcem wskazującym. Z kolei zaciśniętą lewą dłonią trzyma się koniec wodzy, które są zawieszone na kciuku. W taki sposób trzymane wodze, umożliwiają szybkie uwolnienie się od nich w razie potrzeby. W taki sposób przygotowanego konia można wyprowadzić z boksu. Przy prowadzeniu konia “w ręku”, jeździec powinien znajdować się na wysokości jego łopatki. Unikać należy ostrych skrętów czy zawracania w miejscu, gdyż przy braku wprawy u osoby prowadzącej, może być to przyczyną niebezpiecznej kontuzji - skręcenia kończyny przedniej. Przy przechodzeniu przez wąskie przejście, należy wysunąć się przed konia, by uniknąć kolizji ze zwierzęciem. Strzemiona należy podciągnąć na puśliskach, by zapobiec ich zahaczaniu się - wówczas koń wpada w panikę. Przed stajnią należy podciągnąć popręg i opuścić strzemiona. Popręg powinien być podciągnięty na tyle, by pomiędzy nim i kłodą zmieściły się płasko ułożone palce.

Długość strzemion należy dopasować dla siebie indywidualnie. Strzemię powinno leżeć na wysokości kostki stawu skokowego, kiedy jeździec opuszcza swobodnie nogę wzdluż popręgu siedząc w siodle. Zazwyczaj długość strzemion reguluje się w taki sposób, aby długość wyciągniętego puśliska była równa długości całego ramienia i przedramienia wraz z dłonią zwiniętą w garść. Stojąc obok konia, garść przykłada się do miejsca, w którym leży puślisko, a stopkę strzemienia pod pachę. Należy zwrócić uwagę na to, aby strzemiona miały równą długość (patrząc od przodu na konia). Siedząc już w siodle, należy ponownie sprawdzić dociągnięcie popręgu, w razie potrzeby dociągnąć go. Są konie, które “nadymają się” podczas zapinania popręgu, dlatego jest to tak ważne. Zazwyczaj popręg jest zapinany i dociągany z lewej strony, najlepiej jest jednak podciągać go równomiernie z obu stron.

W trakcie wsiadania wodze należy przełożyć przez szyję konia, lekkko je naprężyć w taki sposób, by ustawiły głowę konia w prawo (zapobiegnie to ewentualnemu ugryzieniu), chwycić wodze oraz przedni łęk ręką, stanąć bokiem do konia na wysokości jego łopatki, ująć prawą ręką strzemię i włożyć w nie lewą stopę, a następnie chwycić prawą ręką za tylny łęk lub siedzisko i odbijając się prawą nogą od ziemi, unieść nad siodłem, przerzucając równocześnie prawą nogę nad zadem konia. W następnej kolejności należy miękko oraz delikatnie opuścić się na siedzisko blisko przedniego łęku, wziąć wodze w obie ręce i włożyć drugą nogę w strzemię. Jeśli wsiadać pomaga druga osoba, wówczas podnosi ona jeźdźca za ugiętą w kolanie, lewą nogę i podciąga na siodło. Jeździec pomaga odbijając się prawą nogą. Siedząc już wygodnie w siodle, strzemiona zakłada równocześnie.

Aby zsiąść z konia, należy wyjąć obie nogi ze strzemion, chwycić naprężone wodze lewą ręką tak, by koń stał spokojnie w miejscu, a następnie przerzucić prawą nogę nad zadem i zeskoczyć miękko na lewą stronę konia.

Przy zdejmowaniu ogłowia z wytokiem, najpierw odpina się popręg, wyjmuje go z pętli wytoka i puszcza luźno pętlę i popręg. Po rozpięciu podpinki i nachrapnika, należy prawą ręką chwycić nad szyją konia wodze razem z paskiem od wytoka i przesunąć ręką wzdłuż szyi konia w kierunku głowy. Następnie chwyta się w nią nagłówek i przesuwa prawą dłoń w kierunku nosa. Trzymając w prawej ręce nagłówek, wodze oraz pasek szyjny od wytoka, lewą ręką należy odszukać podpinkę, którą w z kolei przewleka się przez trzymane wodze i pasek od wytoka. Następnie nawleka się na nią też pętlę od wytoka i spina z drugą częścią podpinki. Uzdę należy zdejmować delikatnie, aby nie uderzyć wędzidłem po zębach konia.

Po skończonej jeździe, prócz umycia i wytarcia do sucha wędzidła, wyciera się np. wiechciem słomy strzemiona, a popręg z błota oczyszcza się szczotką ryżową.