Jazda konna pod górę i z góry

Jazda konna pod górę i z góry rozwija u koni siłę mięśni oraz poprawia jego równowagę, zręczność i elastyczność. Pracę tę możemy włączyć do szkolenia podstawowego od drugiego półrocza, o ile mamy do swojej dyspozycji odpowiedni teren.
Kiedy jedziemy na młodym koniu pod górę, najpierw zwiększa on tępo, aby nabrać impulsu, a docierając do wzniesienia zwalnia, ponieważ wytraca on impuls. Odwrotnie jest z jazdą z góry, tu naturalną reakcją konia jest początkowe zwolnienie tempa, a następnie stopniowe przyśpieszenie. Naszym zamiarem jest przyuczyć konia, by utrzymywał równe tempo.
Jadąc po górę, jeździec powinien pomagać koniowi odpowiednim dosiadem. W jeździe pod górę jeździec powinien pochylić tułów, aby odciążyć zad, który musi używać więcej siły pchającej. Z góry jednak zjeżdża się w zasadzie siedząc prosto. Kiedy jest szczególnie stromo, trzeba jechać wolnym stępem, a na łagodnych zboczach można spokojnym kłusem. Co do dosiadu, obowiązuje zasada: nie iść za bardzo z ruchem konia i nie pochylać się przesadnie do przodu, żeby nie przenosić zbyt wiele ciężaru na przód. Jednocześnie musimy sobie zdawać sprawę, że w terenie ryzyko nadwyrężenia sił konia jest większe.
W towarzystwie konie wzajemnie pobudzają się i niejako popędzają. W takiej sytuacji w terenie ewentualne zmęczenie konia jest trudniej zauważyć niż na ujeżdżalni czy padoku. Dlatego ważna jest kontrola zdrowia konia po pracy.