Kastracja ogiera

Kastracja ogiera

Większość właścicieli ogierów decyduje się na kastrację, po to żeby były spokojniejsze, wyeliminować samcze zachowanie, niekiedy jest to konieczne, aby móc użytkować konia pod siodłem, czy też w bryczce itp. Ale niekiedy nie jest to konieczne, a czołowe ogiery mogą przekazywać swoje cechy potomkom. Często też jest tak, że kastracja musi być przeprowadzona, aby nie były przekazywane te negatywne cechy. Jeżeli już zdecydujemy się na ten zabieg kiedy to jak mówi lek. wet. Janusz Petelicki "gdzie lekarz jedzie do zupełnie zdrowego konia, aby go okaleczyć" należy pomyśleć przede wszystkim o naszych nieparzystokopytnych samcach.
Nie należy sugerować się ceną, ponieważ im niższa, tym większe prawdopodobieństwo, że środki znieczulające nie zadziałają tak jak powinny i koń albo w połowie zabiegu odzyska przytomność, bądź będzie odczuwał ból. Czasami ogierom podawany jest środek, po którym kładą się same na ziemię i spokojnie leżą, dla obserwatorów wygląda to świetnie. Koń spokojnie leży, można bez problemów przystąpić do działania. Ale tak naprawdę powoduje on tylko paraliż mięśni poprzecznie- prążkowanych, które są odpowiedzialne za ruch. Koń czuje wszystko co się dzieje, a w oczach ma strach, ból i przerażenie. Więc zwracajmy uwagę co koniom wstrzykiwane jest do żył.
Kastrację można wykonać na stojąco jak i leżąco. Zabieg ten polega na usunięciu jąder i zmiażdżeniu powrózku nasiennego. Kiedy lek. wet. zostawi chociaż fragment najądrza, spowoduje to tzw. "kastrację na wesoło", czyli ogier mimo iż będzie bezpłodny to pozostaną mu samcze zachowania.
Po wykonanym zabiegu, wprowadzamy konia do boksu, potem ważne jest aby koń chodził dziennie ok. 15 min na lonży żeby rany po kastracyjne za szybko nie zarosły, aby mógł z nich wyciekać pozostały tam "płyn", mogą się pojawić lekkie opuchlizny, ale nie może się ona pojawić na tych ranach!