Kasztanka marszałka Piłsudskiego

Kasztanka marszałka Piłsudskiego - Słynna klacz urodzona w 1910 roku w Czaplach małych, jasno kasztanowata z nierównymi nad pęcinami białymi znaczeni, i łysiną na głowie wzrostu o. 150 cm w kłębie była to najbardziej słynna kasztanka w Polsce, która należała do Marszałka Józefa Piłsudskiego. Była ona koniem bojowym. Nerwowo reagowała na ogień artyleryjski. Podporządkowana tylko i wyłącznie Piłsudskiemu, nikogo innego się nie słuchała. Została podarowana przez właściciela strzelcom I Brygady Legionów Polskich i trafiła na służbę do Komendanta Józefa Piłsudskiego. Wiadomo, że już na niej Piłsudski wkroczył do Kielc.

Po raz ostatni Marszałek dosiadał Kasztanki 11 listopada 1927 roku podczas defilady w Warszawie na Placu Saskim. Dziesięć dni po uroczystościach niepodległościowych została odtransportowana Mińska Mazowieckiego. W drodze zachorowała i mimo pomocy weterynaryjnej nie była w stanie podnieść się na mińskim dworcu. Padła 23 listopada 1927 roku o piątej rano, dwa dni po przewiezieniu jej do koszar.

Ta piękna bojowa klacz dała dwoje źrebiąt:
1)Niemen – siwy ogier, który odziedziczył po Kasztance urodę, cechy psychiczne miał inne od klaczy. Był leniwy. Miał zostać następcą Kasztanki w służbie Piłsudskiego, jednak do tego nie doszło.
2)Mera – klacz, urodzona 10 kwietnia 1925 roku. Imię nadał jej Józef Piłsudski na pamiątkę rzeki, przepływającej przez Zułów, gdzie się urodził. Prawdopodobnie miała maść kasztanowatą i była takiego samego wzrostu, jak Kasztanka.