Kiełzna

Wybór właściwego ogłowia i kiełzna jest ważny, aby koń czuł się wygodnie i dobrze się sprawował, a jeździec mógł mieć nad nimi pełną kontrolę. Podobnie jak w wypadku siodeł, ogłowie zawsze musi być właściwie dopasowane.

KIEŁZNA
Chociaż istnieją dosłownie setki rodzajów kiełzn, można je generalnie podzielić na kilka grup. Najważniejsze z nich, dla większości jeźdźców, to: wędzidła na jedną parę wodzy, munsztuki z dwiema parami wodzy i dwoma wędzidłami oraz pelhamy, silniejsze od zwykłego wędzidła. Wszystkie kiełzna opierają się na bezzębnych krawędziach żuchwy i w zależności od rodzaju oddziałują na różne części pyska konia, m.in. na język, podbródek, kąty pyska. Ich rolą jest zapewnienie lepszej kontroli nad koniem.

Kiełzna wędzidłowe:
Są proste w użyciu i zakładaniu, a większość odpowiednio wyszkolonych koni dobrze sobie z nimi radzi.
-Wędzidło oliwkowe – dzięki gładkim brzegom nie uwiera wnętrza pyska konia. Dobrze sprawdza się w przypadku koni, które mają nawyk zabawy kiełznem.
-Wędzidło proste – wykonuje bezustanne delikatne ruchy, co pozwala rozluźnić szczękę konia, który ma tendencję do zaciskania jej.
-Wędzidło oliwkowe podwójnie łamane – w większości wypadków jest dobrze tolerowane przez konie, gdyż ma mniej bezpośrednie działanie.
-Wielokrążek – prawdopodobnie najsilniejsze wędzidło; wodze można przymocować do jednego z kółek – im niżej, tym większy wpływ na konia i lepsza nad nim kontrola.

UZDY MUNSZTUKOWE/PODWÓJNE
Składają się z cienkiego wędzidła z małymi kółkami i munsztuka z paskami policzkowymi różnej długości. Munsztuk ma łańcuszek wywierający nacisk, w momencie gdy jeździec używa wodzy munsztukowych. Podwójne ogłowie może znacznie poprawić komunikację między doświadczonym jeźdźcem i dobrze wyszkolonym koniem. Nie jest jednak wskazane dla początkujących jeźdźców i niedoświadczonych koni.

PELHAMY
Pelham łączy funkcję munsztuka w jednym ścięgierzu i używa się go z łańcuszkiem munsztukowym. Oddziałuje na potylicę, podbródek i pysk. Dostępne są przeróżne rodzaje ścięgierzy, wykonane z wielu różnych materiałów, dobrze sprawdzających się u większości koni.
Pelham powinien być używany z dwiema parami wodzy – górną, wywierającą mniejszy nacisk (przypiętą do kółek wędzidłowych), oraz dolną (przypiętą do kółek munsztukowych). Początkowo trzymanie i oddzielne używanie dwóch par wodzy może wydawać się trudne, jednak trening czyni mistrza (szczególnie gdy można liczyć na pomoc dobrego instruktora). Niektórzy jeźdźcy wybierają pojedyncze wodze z łączeniami mocowanymi do górnych i dolnych kółek. Jest to zwykle dobry wybór przy wykonywaniu skoków.
Kimblewick jest kiełznem, które również ma łańcuszek, ale działa łagodniej niż pelham. Ma jedną parę wodzy i oddziałuje na podbródek oraz potylicę. Obecnie komblewick jest już rzadko spotykany, gdyż konie mają zazwyczaj odpierania szczęką jego działania.