Kilka słów o koniach zimnokrwistych ...

Pociągowe lub ciężkie to określenie odnoszące się do ras, które są predestynowane do pracy na roli wymagającej wielkiego wysiłku lub do ciągnięcia ciężkich powozów. Róznia sie od ras lekkich zarówno pokrojem, jak i temperamentem. Przez stulecia konie pociągowe były niezastąpione w przemysle oraz rolnictwie. Niestety wraz z postępem, od momentu rozwoju mechanizacji, wielu grozi wyginięcie.

Nadal istnieją rejony, gdzie konie sprawdzają się lepiej niż traktor. w kamienistym, górskim terenie koń jeszcze długo będzie niezastąpiony. Nic dziwnego, że konie zimnokrwiste nadal cieszą się popularnością. Istnieją nawet specjalnie dla nich organizowane zawody czy pokazy

Niestety, sporo koni ciężkich jest obecnie hodowanych również na potrzeby przemysłu mięsnego. Dzieje się tak głównie we Francji i terenach byłego ZSRR. Proceder ten prowadzi do pogorszenia pokroju, gdyż celem hodowli jest powiększenie masy ciała. Wiele lżejszych koni pociągowych krzyżuje się z lekkimi rasami, głównie xx. Przykładem mogą być irish draught.

Generalnie rasy zimnokrwiste maja dużą grubokościstą sylwetkę z kończynami krótkimi w stosunku do masy ciała, jedynym wyjątkiem jest długonoga rasa clydesdale. Typowe konie ciężkie mają bardzo muskularną, głęboką klatkę piersiową, szeroki, krótki grzbiet i potężnie umięśniony zad. Kłąb jest zwykle spłaszczony i owalny, a łopatki ustawione stromo, co w efekcie daje krótki wykrok z wysoką akcją nadgarstków. Zazwyczaj okazują chęć do pracy, mają doskonały charakter i bardzo spokojną naturę. Temperament i charakter są niezwykle ważne, gdy weźmie się pod uwagę ich rozmiary. Większość przedstawicieli ras pociągowych ma na nogach szczotki.

Chociaż ciężkie konie kojarzy się z pracą w polu czy przy transporcie, to jednak w przeszłości wykonywały najróżniejsze zadania (m.in. woziły rycerzy w czasie bitew )