Klacz czy ogier oto jest pytanie?

Wielu miłośników koni i jeździectwa na pewnym etapie swojego życia staje przed dylematem pt.kupno swojego konia. Prędzej czy później w zależności od możliwości finansowych oraz ilości wolnego czasu przychodzi chęć na posiadanie zwierzęcia ,które będzie tylko NASZE. NASZE to znaczy kochane ,przyjacielsko nastawione i chętne do współpracy.Rozpoczyna się problem klacz,ogier ,czy wałach? Sprawa wydaje się prosta jeśli klacz to w przyszłości musimy się liczyć ,że dołączy do niej źrebię,zacznie się hodowla,mała ,ale hodowla.Dodatkowy koń to utrzymanie, przede wszystkim wychowanie.

To problem wymagający sporej dozy wiedzy i pieniędzy. Klacze bywają bardzo humorzaste i wrażliwe. Ich reakcje to czasami nieprzewidywalna loteria. Dzisiaj jest wszystko dobrze ,jutro niekoniecznie TAK, lubią fochy i są często małymi aktorkami. Podczas rui kleją się do łydki ,uzyskanie prawidłowej reakcji bywa niemożliwe( brak reakcji na łydkę). Cóż czasami lepiej odpuścić sobie trening i poczekać na lepszy moment. Nie mam nic przeciw posiadaniu klaczy ,sama mam pięć,ale trzeba brać pod uwagę specyfikę pracy z nimi i fakt ,że nie zawsze można z nimi sensownie trenować.

Ogiery to już wyższa szkoła jazdy dla posiadacza własnego konia.Trzeba dysponować wiedzą i jeździć na przyzwoitym poziomie.Ogiery są wspaniałe bo..dużo uczą! Hormony powodują ,że w niezrównany sposób potrafią się zaprezentować otoczeniu.Często są bardzo mądre i o ile nie trafi się leniwy ,albo nadpobudliwy,można dynamicznie trenować i progresować. Ogiery bywają niezwykle energiczne i często lubią powalczyć z człowiekiem o dominację, trzeba być przygotowanym na to,że lubią się pospierać od czasu do czasu . W treningu ogiery potrafią być bardzo pilne i o ile się ich nie zanudza monotonia powtarzania,uczą się chętnie i trwale .We wzruszający sposób potrafią dać z siebie wszystko.Miałam w swoim życiu szczęście do ogierów i wspominam nasze przyjaźnie bardzo ciepło,może one też..Ogier wymaga wiedzy i rozsądku od właściciela,często jest tak ,że wiele pensjonatów z niechęcią przyjmuje ogiery (albo wcale),trzeba się liczyć z tym faktem.

Do tego dochodzi problem z padokowaniem.Należy przygotować osobny padok o właściwych wymiarach i wysoko usytuowanej górnej żerdzi. Ogiery bardzo często lubią i potrafią skakać i udaje im się zaskoczyć nie jednego właściciela! Czasami rodzą się stajenne przyjaźnie i ogier niekoniecznie musi być skazany na padokową samotność. Towarzystwo zaprzyjaźnionego wałacha jest miło widziane i nie skazuje na nudę. Ale musi to być prawdziwa wypróbowana znajomość,nie należy zbyt pochopnie wypuszczać koni razem,ponieważ może dojść do poważnej awantury.Ogiery lubią i znają zasady walki ,a Matka Natura łaskawie wyposażyła je w kły i umiejętność zręcznego posługiwania się przednimi kończynami. " Biją przodem " skutecznie ,precyzyjnie i szybko.

Co może wyniknąć z takiego spotkania ,na pewno nic przyjemnego dla obu koni i mnóstwo pracy dla weterynarza ,chociaż bardzo często ogier jest zwycięscą pojedynku.Pozostaje kupno wałacha ,który wydaje się najlepszym wyborem na początek.Niektóre z nich zachowują majestatyczną urodę ogiera,jest to podyktowane późnym momentem kastracji.Należy dodać o właściwym dopasowaniu konia do umiejętności jeździeckich właściciela,niedoświadczony jeździec nie powinien wybierać niedoświadczonego konia,nie przyniesie to pożytku żadnemu z nich.Posiadanie własnego konia to wielka przygoda i lekcja. W islamie koń nazywany jest " najwyższym błogosławieństwem,źródłem szczęścia na tym świecie,cenną zdobyczą i wieczną nagroda " i faktycznie to szczera PRAWDA.