Koń Alter Real

Koń ten miał bardzo burzliwą przeszłość i to prawdziwe szczęście, iż jeszcze dzisiaj istnieje. Słowo real po portugalsku znaczy królewski, prawdopodobnie dlatego, że rasę ustanowiła w 1747 r. królewska rodzina Braganza. Sprowadziła ona 300 wyselekcjonowanych andaluzyjskich klaczy z regionu hiszpańskiego Jerez, aby stworzyć państwową stadninę w Alter do Chao, od której pochodzi pierwszy człon nazwy alter real. Głównym powodem założenia stadniny było zaopatrzenie królewskiej rodziny i należących do niej stajni w Lizbonie w konie nadające się do ciągnięcia powozów i do Houte Ecole. W ciągu XVIII w. rasa stała się ogromnie popularna, ze względu na swoje niezwykłe zdolności w wykonywaniu ćwiczeń zaliczanych do wyższej szkoły jazdy. Wielkie zasługi miał w tym markiz Marialva ( 1713 - 1799 ) mistrz sztuki jeździeckiej tego okresu.

Podczas najazdu napoleońskiego alter real mocno stracił na wartości z powodu nieudanych krzyżówek z folblutami, arabami oraz końmi normańskimi i hanowerskimi. Kolejnym niefortunnym przedsięwzięciem było wprowadzenie do rasy dużej ilości krwi arabskiej. W końcu ponownie wprowadzono krew andaluzyjską , dzięki której koń powrócił do dawnej jakości. Kolejne załamanie nastąpiło na początku XX wieku, kiedy to wskutek upadku monarchii w Portugali stadnina alter real została zamknięta, a większość rekordów hodowlanych spalono. Na szczęście główna osobistość świata jeździeckiego tych czasów - dr Ruy d"Andrade ocalił dwa ogiery i kilka klaczy ze stadniny i podjął działania w celu odbudowania rasy na nowo. Za jego sprawą te wspaniałe zwierzęta hodowane są z powodzeniem w Portugalii.

Alter real należy do koni niezwykle inteligentnych, szybko się uczy, dlatego wymaga ręki doświadczonego opiekuna. Ma średniej wielkości głowę z wyrazistą szczęką i prostym lub lekko wklęśłym profilem, krótką muskularną szyję, ładnie łukowato wygiętą. Kłąb jest dobrze zaznaczony a sylwetka zwarta, z krótkim grzbietem, dobrze umięśnionym zadem i pięknie osadzonym ogonem. Łopatki powinny być skośnie opadające, nogi mocne, ze szczupłymi, ale odpornymi i mocnymi nadpęciami i pęcinami. Typowe umaszczenie to gniade, bywa też kasztanowate, siwe lub skarogniade. Wzrost koni waha się od 152,5 do 162,5 cm.