Koń andaluzyjski w całej chwalebnej historii swojej rasy sławiony był jako koń o wyjątkowej sile fizycznej i mocnym charakterze.
Cechy charakterystyczne: Ze względu na swą wrodzoną skłonność do ganaszowania i sprężystości ruchów ten stosunkowo łatwy w ujeżdżaniu koń nadaje się idealnie do konkurencji ujeżdżenia. Jest pojętnym uczniem, czego dowodem jest liczna reprezentacja w cyrkach i rewirach jazdy konnej. W Hiszpanii konie te często pojawiają się do pomocy na arenach corridy.
Wygląd: Głowa jest sucha i szlachetna, odznacza się charakterystycznym garbonosym profilem. Oczy mają kształt migdałów, są duże i żywe. Grzywa jest długa i gęsta, często falująca. Szyja mocna, wysoko osadzona. Koń andaluzyjski ma krągłą kłodę, ukośne łopatki i ładne, suche kończyny o krótkich nadpęciach. Partia lędźwiowa jest szeroka i dosyć długa, zad dobrze umięśniony. Konie tej rasy charakteryzują się eleganckim ruchem i dość dużą skocznością. Typowa dlań jest miękkość kroków, pożądana podczas lekcji zebrania, wymażona do ćwiczeń w Wyższej Szkole Jazdy.
Wysokość w kłębie: Ogiery 152 do 164 cm, klacze 152-58 cm.
Umaszczenie: Najczęściej siwe, występuje także kare i gniade.
Charakter: Zrównoważony- to najbardziej pasujące określenie. Jest łagodny i dobroduszny, zawsze przyjaźnie nastawiony; pod siodłem czy w zaprzęgu- pełen energii; do tego inteligentny. Ognisty, ale posłuszny, słowem- ideał!
Jest: wymażona do ćwiczeń Powinno być: wymarzona do ćwiczeń Ukłony