Koń brabancki - belgijska duma

Koń brabancki - belgijska duma
Belbia nie bez powodu jest dumna ze swojej rasy koni pociągowych, konia brabanckiego, określanego też jako Belgijski Ciężki Koń Pociągowy (Belgian Heavy Draught). Znany początkowo jako koń flandryjski, odegrał on dużą rolę w stworzeniu brytyjskich ras koni pociągowych, Shire, Clydesdale i Suffolk Punch, przyczynił się również do rozwoju rasy irlandzkiego konia pociągowego, Irish Draught, gdzie wykorzystywano go dla uzyskania koni o większych wymiarach.
Koń brabandzki i jego bliski kuzyn koń ardeński, o którym również wypada mi wspomnieć, był sławiony przez Juliusza Cezara jako silny i chętny do pracy koń roboczy.

W późniejszych czasach Belgowie oparli się pokusie hodowania lżejszych koni dla kawalerii i zazdrośnie strzegli swojej rasy pociągowej, która znakomicie nadawała się do prawy na roli. Pod koniec dziewiętnastego stulecia rasa ta- którą niekiedy określani również jako race de trait Belge- stworzyła trzy główne gałęzie, oparte na osobnych liniach krwi. Ogier Orange I dał początek linii Dendre, Bayard był założycielem linii Nivelles, w której często rodzą się konie kasztanowo- lub gniado- dereszowate, a Jeas I stworzył linię Mehaigne, znaną z olbrzymiej siły grzbietu i lędźwi.
Konie kasztanowo- i gniado- dereszowate do tej pory są powszechnie spotykane, a maść ta jest pozostałością z okresu powstawania tej rasy, widuje się też kasztanowate i jasnokasztanowate, mogą też zdarzyć się gniade, bułane i siwe.

Fantastycznie silny i wytrzymały koń brabancki (belgijski) ma krótki grzbiet, zwięzłą budowę i krótkie, silne nogi z niewielkimi szczotkami. Jego głowa jest dosyć urodziwa i jak na rasę pociągową niewielka, lecz nadal proporcjonalna. Mierzy przeciętnie około 160-170 cm i jest, ogólnie rzecz biorąc, zwierzęciem masywnym. Jego ruchom daleko do elegancji, ma typowy, krótki wykrok ras pociągowych, ale jest to z kolei doskonałą cechą predysponującą go dla pracy na roli- zwłaszcza na ciężkich glebach gliniastych. Jest on szczególnie znany ze swego łagodnego i uległego temperamentu.
Choć koń brabandzki jest w Europie mało znany, znalazł zwolenników w Ameryce, gdzie jest hodowany w typie bardziej wyrafinowanym i urodziwym.