Koń Bretoński

Pochodzenie: Francja
Krew: zimnokrwisty
Wzrost: 150 - 168 cm
Umaszczenie: dereszowate, kasztanowate z lnianą grzywą i ogonem
Środowisko: umiarkowane
Charakter: przyjazny

Opis konia:
Koń ma dużą głowę z prostym profilem na krótkiej, wygiętej szyi.Posiada zwartą kłodę z szerokim muskularnym zadem i krótkie, mocne nogi z minimalnymi szczotkami.Pochodzi z Bretanii - północno-zachodniego rejonu Francji, i wywodzi się od zwierząt sprowadzonych w te strony przez wojowniczych Celtów oraz Ariów migrujących z terenu Azji.Przypomina nieco konie z rosyjskich stepów, lecz w czasie krucjat otrzymał domieszkę krwi orientalnej, a następnie również koni ardeńskich, bulońskich, perszeronów i norfolk roadsterów.Wyróżnia się trzy typy bretonów pochodzące z różnych rejonów Bretanii: ciężki pociągowy - hodowany na wybrzeżu, sławny z wielkiej siły; corlay - rezultat krzyżówki z arabami i folblutami, najbardziej zbliżony do starożytnego typu; postier breton - krzyżówka z kłusakiem z Norfolk i hackneyem - dobry koń powozowy, dawniej używany także jako artyleryjski.Obecnie koń ten jest najliczniejszym przedstawicielem grupy zwierząt pociągowych we Francji.Nadal wykorzystuje się go w małych gospodarstwach rolnych oraz zabierania wodorostów.