Koń Comtois

Koń ma dużą głowę z prostym profilem na krótkiej muskularnej szyi.Posiada głęboką i szeroką klatkę piersiową, a także owalną kłodę z potężnym zadem.Ma mocne nogi z minimalnymi szczotkami.To starożytna rasa istniejąca od IV wieku w rejonach Franche - Compte i Jura, na pograniczu francusko-szwajcarskim.Prawdopodobnie została sprowadzona w ten rejon przez Burgundczyków, którzy przybyli tu z północnych Niemiec.W XVI wieku comtois były użyte do poprawy jakości koni burgundzkich.Comtois ceniono jako konie kawaleryjskie i artyleryjskie.Były wykorzystywane przez armie króla Ludwika XIV i Napoleona I.W XIX wieku skrzyżowano je z cobami normandzkimi, perszeronami i końmi bulońskimi oraz nieco później z ardeńskimi, co przydało im siły. Są znane z wytrzymałości, odporności i poczucia równowagi.Nadale używa się ich do zrywki drzewa w terenie górskim oraz do pracy w winnicach w pagórkowym rejonie Arbois.Koń pod względem liczebności, jest drugą po koniu bretońskim rasą koni pociągowych na terenie dzisiejszej Francji.


Pochodzenie konia: Francja
Krew konia: zimnokrwisty
Wzrost konia: 140 - 153 cm
Umaszczenie konia: kasztanowate - wszystkie odcienie
Środowisko życia konia: umiarkowane
Charakter konia: przyjazny