Koń śląski

Koń śląski
Rasa konia powstała na bazie koni z terenów Dolnego i Górnego Śląska. Rasa ta odnosi duże sukcesy, jako konie zaprzęgowe.
Po II dzięki zamiłowaniu hodowców oraz możliwości użytkowania roboczego w rolnictwie, rasa przetrwała na Śląsku, a także zyskała popularność w Polsce południowo-wschodniej. Konie o łagodnym temperamencie, wytwornych chodach, chętnie pracujące z człowiekiem.
Typ stary
Koń ten odznacza się masywną, lecz harmonijną budową ciała. Głowa duża, ciężka i koścista. Długa i mocno umięśniona szyja, mocna kłoda i grzbiet. Zad szeroki, umięśniony, lekko skośny. Szeroka i głęboka pierś. Kończyny o szerokich nadpęciach, kopyta proporcjonalne. Umaszczenie gniade, ciemnogniade, skarogniade i kare, ewentualnie siwe. Wysokość w kłębie u klaczy: 158 – 168 centymetrów, u ogierów: 160 – 170 c centymetrów.
Typ nowy
Typ wierzchowy, lżejszy i bardziej szlachetny. Delikatniejsza głowa, dłuższa i bardziej wyniosła szyja, bardziej skośna łopatka i zad. Wysokość w kłębie u klaczy: 162 – 168 centymetrów, u ogierów: 164 – 170 centymetrów. Konie śląskie przyczyniły się do wielu sukcesów polskiego powożenia. Konie śląskie znajdują się również w czołówce podczas imprez krajowych. Rasa ta jest bardzo ceniona przez wielu wybitnych powożących. Rasa ta jest też użytkowana w jeździe rekreacyjnej, a dawniej w także w ujeżdżeniu i skokach przez przeszkody.
Wydarzenia krajowe
Coroczne zaprzęgowe próby dzielności ogierów śląskich w Stadzie Ogierów Książ; Próby zaprzęgowe dzielności klaczy; Krajowy Czempionat Koni Śląskich; Wystawy w Siedlcu, Porębie i Poznaniu w ramach Krajowej Wystawy Zwierząt Hodowlanych Polagra-Farm.
Obecnie występują dwa trendy w hodowli tej rasy:
Utrzymanie odpowiedniej ilości materiału genetycznego konia śląskiego w starym typie; Hodowla konia śląskiego w nowym typie konia wierzchowego.