Koń tarpan

Koń tarpan
W epoce lodowcowej dzikie konie żyły w całej europie. Dowody ich istnienia, m.in. w postaci rysunków przedstawiających sceny polowań, znaleziono w siedzibach ludzi pierwotnych, dla niektórych mięso dzikich koni stanowiło ważne źródło pożywienia. Sylwetki tarpanów zachowały się też na najstarszych prymitywnych narzędziach, broni i naczyniach.

Tarpany odznaczały się od innych drobną, lekką budową ciała, niskim wzrostem- przeciętnie ok 1,3m w kłębie. Tułów i niewielka głowa z szerokim czołem były umaszczone jednolicie, maści siwomyszatej lub myszatej. Na tym tle wyraźnie odznaczała się biegnąca wzdłuż grzbietu czarna pręga. Również stosunkowo krótki ogon i stojąca grzywa były czarne. Na zimę porastały długim włosiem( zjawisko to nazywa się bieleniem).

Były to konie płochliwe, bardzo szybkie, trudne do ujarzmienia. Odznaczały się dużą wytrzymałością na wysiłek fizyczny i odpornością na surowe warunki klimatyczne i choroby. Żyły zwykle w stadach liczących od kilku do kilkunastu osobników. którym przewodziły dominujące samce. Środowiskiem życia dzikich koni w europie były zarówno obszary otwarte i półotwarte, a także strefy lesiste. Jednak najprawdopodobniej presja człowieka była przyczyną zasiedlenia obszarów leśnych, które w czasach wczesnohistorycznych zdecydowanie przeważały nad terenami stepowymi.

Jeszcze w średniowieczu dzikie konie były pospolitą zwierzyną, nawet zachodniej europie, jednak już pod koniec tego okresu, w miarę postępującego zaludnienia stawały się tam coraz rzadsze. W XVIw. na zachodzie kontynentu nie spotykano już tarpanów. Dłużej przetrwały w stanie dzikim na rzadziej zaludnionych terenach.
W granicach Polski w stanie dzikim tarpany zachowały się w Puszczy Białowieskiej.

Historia tarpana zakończyła się w Rosji. Dzikie konie przetrwały najdłużej, najprawdopodobniej do początków lat 80-tych. XIXw. na stepach ukrainy.

Przyczynami wyginięcia tarpana były : polowania kłusownictwo, odłowy w celu udomowienia oraz kojarzenia z końmi udomowionymi, a także zmniejszanie się przestrzeni życiowej.

Ps.: zostawiły swoją krew w konikach polskich :D:P