Konie dziko żyjące

Konie dziko żyjąceWspołczesinie na kuli ziemskiej wystepuje tylko jeden przedstawiciel dzikich koni - koń Przewalskiego. Do charakterystycznych cech tych zwierząt naleza: stojaca grzywa. brak grzywki, umaszczenie bułane w różnych odcieniach, ciemniejsz pręga wzdłuz grzbietu, pregowania na koniczynach oraz prawie biała sierśc koło pyska. Głowa konia Przewalskiego jest cięzka, o bardzo dobrze rozwinietych zuchwach, małych uszach i oczach. Kończyny są silne o twardym rogu kopytnym. Na wszystkich czterech koniczynach wystepuja kasztany. Hodowla prowadzona jest w ogrodach zoologicznych w róznych krajach. W Mongoli prowadzone sa proby wprowadzenia koni Przewalskiego do naturalnego środowiska. Ogrod zoologiczny w Pradze prowadzi dla nich międzynarodowom ksiege stadną. Pozostałe osobniki zyjace dziko to osobniki wtornie zdziczałe. Należą do nich Mustangi, konie brumby, kuce z wysp brytyjskich, konie do nich mustangi, kuce dulmen, dzikie konie z Sardyni, koniki polskie. Mustangi wywodzą sie od hiszpańskich koni przywiezonych przez Corteza na początku XVI w. do Ameryki. Wydostawszy się na wolność, znakomicie przystosowały się do miejscowych warunków. W zaleznosici od regionu nazywano je też "brancos"lub "cayuse". Były wyłapywane przez Indian i kowbojów , a nastepnie oswajane - słuzyły im jako wierzchowce. Konie te mają 5 kręgow lędżwiowych czyli o jeden mniej od wiekszosoc innych ras. Ich tułów jest płaski i wąski ale głęboki, zad sicięty, ogon osadzono nisko, uszy małe i profil głowy prosty lub garbonosy. Są róznie umaszczone. Brumby to zdziczały koń żyjący w Australi. Pochodzi od zwierxąt przywiezionych na ten kontynent przez poszukiwaczy złota. Po ustaniu "gorączki złota" w połowie XIXw. znaczna liczba koni została porzucona przez ich wlasicićeli. Przystosowały sie do bardzo trudnych warunków jakie pabowały w buszu. Uwaz się że są to najdziksze ze wszystkich koni zyjących naświecie. Temperament mają bardzo żywy są wytrzymałe zwrotne i szybkie. Ich ruchy sa bardzo pewne. Umaszczenie mają róznorodne. Na wyspach brytyjskich żyje 10 ras kuców, które zyja na wolnosic. Ich nazwy pochodzą od zajmowanych przez nich obszarów. Zwierzęta te wywodza sie od bardzo starych ras koni którw zyły na Wyspach Brytyjskich od zamierzchlych czasów. Wszystkie te rasy sa świetnie przystosowane do panujacych w danym rejonie warunków klimatycznych i glebowych. Wyrózniają się doskonalym zdrowiem wytrzymałosiciąi duzą siłą, jak na stosunkowo niewielkie zwierzeta. Konie Camargue zyją we Francji na bagnistych terenach delty rodanu. Charakteryzują się siwym umaszczeniem i mocną budową ciała. Ich protoplasta był prehistoryczny koń zamieszkujący te tereny oraz konie arabski i berberyjskie. Camargue zdziczały ponad 200 lat temu. Objete sa ochroną. Kuce dulmen sa utrzymywane w Niemczech, w lesistym rezerwacie w Westfalii. Stanowia jedyną prymitywną rase koni wystepujących na terenie Niemczech. Obecnie stado liczy około 200 sztuk. Spotykane osobniki są jasnogniade, ciemnogniadei bułane. Często wystepuje u nich ciemna prega w poprzek grzbietu i pregowanie na stawach koniczyn. Dzikie konie z Sardyni wywodzą się od górskich kuców przekrzyzowanych kłucami włoskimi i końmi gerberyjskimi. Żyją na swobodzie w centrum Sardyni w trudnych warunkach naturalnych do ktorych znakomicie sie przystosowały. Koniki Polskie wywodzą sie od tarpana i sa do niego bardzo podobne. Charakteryzują się krępą budową ciała. Wystepuje u nich wyłącznia maść myszata z pręgą wzdłuż grzbietu oraz czesto pręgowanie na kończynach. Włosie w grzywie i grzywce i ogonie jest ciemniejsze, bujne i gtube. Mają małe wymagania paszowe są bardzo odporne i płodne. Żyją na wolność w Polsce w rezerwacie przyrody w Popielnie i na terenie Roztoczańskiego Parku Narodowego.