Konie zimnokrwiste - Konie robocze

Zanim człowiek przyjął do pracy konia, zaprzęgał wcześniej osły konie zimnokrwiste. Później jednak tą ciężką prace zaczęły wykonywać konie. Końmi takimi kierowano za pomocą wędzidła lub rzemienia naciskającego na nos. Przez setki lat konie były niezastąpionymi towarzyszami w bitwach i wojnach. Ciągnęły armaty, wozy bojowe, nosiły dowódców i rycerzy. Konie transportowały ludzi i towary.

W miarę postępującego uprzemysłowienia koń zimnokrwisty - silny i wierny pomocnik człowieka, popadał coraz bardziej w zapomnienie. Do celów pociągowych hodowane były przeważnie rasy koni, pochodzące z Belgii, Francji, Danii, Austrii i Wielkiej Brytanii. Potem i te stały się zbędne i nabierały znaczenie dla dostawców mięsa. Wiele ras jest też zagrożonych wyginięciem. Hodowlą koni roboczych w Europie Zachodniej zajmują się już tylko nieliczni miłośnicy. Ale w Niemczech, oprócz związków hodowców poszczególnych ras, wstawia się za nimi również Stowarzyszenie do zachowania zagrożonych i starych ras zwierząt domowych, które dzięki swojej pracy chce się zachować jakąś cząstkę dziedzictwa kulturowego. Konie pociągowe dawno już utraciły swoją rolę w pomaganiu człowiekowi, ale wciąż jednak są atrakcją pokazów koni. Konie zimnokrwiste stanowią 60% pogłowia wszystkich koni hodowlanych w Polsce. Możemy je spotkać na pokazach, wystawach, pracujące w gospodarstwie agroturystycznym. Ale konie zimnokrwiste trafią niestety często do rzeźni .