Końska natura

Opiekun dbający o rzeczywisty związek z koniem musi zdawać sobie sprawę z wrodzonego usposobienia zwierzęcia. Może to osiągnąć, studiując ewolucyjne zmiany, które przyczyniły się do ukształtowania konia, oraz obserwując zachowania dzisiejszych tabunów dzikich i ponownie zdziczałych koni w środowisku naturalnym.


W naturze koń żyje w stadach o wyraźnej hierarchii społecznej. Ten szczególny rodzaj społecznej organizacji wykształcił się w podstawowym instynktownym dążeniu do przetrwania i rozrodu. Na swobodzie koń jest naturalną ofiarą, więc w grupie znacznie wzrasta jego bezpieczeństwo. Jego kończyny są przystosowane do szybkiego biegu, więc pierwszą reakcją na zagrożenie jest ucieczka, a nie walka, choć koń przyparty do muru będzie walczył o życie. Jeździec musi zawsze o tym pamiętać.



W obliczu zagrożenia udomowiony koń spróbuje rzucić się do ucieczki. W chwili społoszenia adrenalina wydzielana w jego mózgu blokuje recepcję poleceń innych niż " do przodu ". Jeśli więc koń ma być bezpiecznym wierzchowcem, trzeba go przyuczać do posłuszeństwa wobec jeźdźca w każdym przypadku i do pokonywania chęci do ucieczki.