Kuc birmański

Nazwa : kuc birmański, shan
Wzrost : do 130 cm
Umaszczenie : gniada, skarogniada, kara, kasztanowata, siwa
Pochodzenie : Birma

Jest kucem górskim wychodowanym przez górskie plemiona ze wschodniej Birmy. Wykazuje podobieństwo do manipuri oraz bhutia i spiti. Jego spokojny hcętny do współpracy charakter sprawia, że jest idealny dla turystów, dzieci i jeździeckich nowicjuszy. W pewnym okresie był używany przez kolonistów brytyjskich do polo, ale z powodu przystosowań do górskiego środowiska nie sprawdził się tam. Eksterierowo kuc birmański jest raczej niespecjalnie atrakcyjny jako zwierzę w typie roboczym. Posiada poprawną głowę z prostym profilem i dość szerokim czołem, szyję muskularną, proporcjonalną do reszty ciała, osadzoną na umięsnionym lecz czasami zbyt długim grzbiecie. Kłąb jest niezbyt wyniosły, łopatki dość stromo ustawione, powodując krótki wykrok, klatka piersiowa jest szeroka i głęboka, zad skośnie opadający oraz muskularny, nogi mocne, poprawnie zbudowane i kopyta małe i twarde