Kucykowy zawrót głowy

Ostatnio sporo mówi się o posiadaniu kucyka, bądź kucyków w różnych przydomowych gospodarstwach. Takiego kuca można kupić od ręki, gdyż cena nie jest wygórowana, a każdy gospodarz ma na stanie słomę, czy siano. Przy zakupie zwraca się uwagę na stan zdrowotny kucyka, jego wiek oraz charakter. Można przyjąć do domu kucyka z różnymi przypadkami zdrowotnymi, bądź osobnika zdrowego. W przypadku tego pierwszego jest spora szansa, że trafi do kochającej przydomowej stajni. W stajni, w której osoba odpowiedzialna za leczenie kuca sumiennie będzie się nim opiekowała oraz będzie starała się przysporzyć mu jak najlepsze warunki bytowe. Trzeba jednak pamiętać, że taki kucyk bez codziennej pracy może żyć bez owsa! Ważne jest, by go nie przekarmiać. Sama posiadam dwa kuce i jeden jest w pełni zdrowy, a drugi z bardzo dużymi przejściami. Każdy karmiony jest inaczej. Nie ukrywam, że każdy dostanie kapkę gniecionego owsa, bądź garstkę paszy nisko energetycznej. Jednak wszystko jest dopasowane do wieku i pracy kuca. Można by powiedzieć, że nawet konsultowane z odpowiednim weterynarzem i kowalem – co uważam za słuszną i odpowiedzialną decyzję. Kuce zdrowe przeważnie trafiają do szkółek jeździeckich, bądź innych stadnin, gdzie wymogiem jest by każdy koń był w pełni zdrowy i wiele lat służył przy nauce jazd konnych. No cóż. Życie życiem ważne by takie kuce również miały zbilansowaną dietę. I zapewne w takich szkółkach jest wiele odpowiedzialnych osób, które w odpowiedni sposób potrafią zapewnić zbilansowaną porcję żywieniową. A co ze zwykłymi gospodarzami? Mogłabym wyliczyć wielu takich co kupują tylko takie kuce, które bardzo dobrze wyglądają, gdzie pojęcia bardzo dobrze jest pojęciem względnym. Nie wspomnę o przekarmianiu ich owsem. Dla starych gospodarzy kuc musi dobrze wyglądać. A ich zdaniem kucyk dobrze wygląda dzięki owsu. Nie będę się dalej rozpisywać, bo zapewne każdy z was mógł mieć do czynienia z takimi przypadkami, gdzie nie dało się przegadać gospodarza, że kucyk do szczęścia potrzebuje ruchu, siana, słomy, wizyt kowala, sporadycznie weterynarza, a co najważniejsze rozsądnej opieki. I trzeba pamiętać, że każdy kucyk jest inny i ma inne zapotrzebowania. Daria W. Hejnowska