Maść dereszowata

Maść dereszowata charakteryzuje się pojawieniem na tle maści zasadniczej włosów białych w zróżnicowanych proporcjach (najczęściej pół na pół). Podstawowy wariant umaszczenia dereszowatego wynika z wpływu dominującego genu Roan (Rn), który w układzie homozygotycznym jest letalny i prowadzi do śmierci osobnika, zanim osiągnie on wiek rozrodowy. Ten wzór maści dereszowatej przedstawia konia z maścistą głową i kończynami, oraz tułowiem wyraźnie jaśniejszym wynikającym z przewagi włosów białych. Grzywa i ogon pozostają ciemnomastne bądź posiadają również domieszkę włosów białych. W zależności od maści zasadniczej wyróżniamy maść:
# gniadodereszowatą
# kasztanowatodereszowatą
# karodereszowatą.
Ze względu jednak na mnogość odcieni wynikających ze zróżnicowanych proporcji włosów białych do maścistych możemy mówić także o maści izabelowato-, bułano- czy jeleniodereszowatej. Choć podobnie jak w przypadku koni siwych, źrebięta rodzą się ciemniejsze, a dereszowatość występuje u nich wyraźnie po pierwszym linieniu, to pozostaje ona przez całe życie i nie ulega już większym zmianom barwy. (U koni siwych natomiast siwienie postępuje od głowy i prowadzi do całkowitej białości).

Za powstanie odmiennego wzoru, zwanego "dereszem na bokach", odpowiedzialny jest gen Rabicano (Rb). Wariant ten charakteryzuje się mieszaniną włosów maścistych i białych głównie w okolicy brzucha, tułowia i pachwin. Jasne włosy pojawiają się również w grzywie i u nasady ogona.